ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
اگرچه ایالات متحده ممکن است از نظر برابری قدرت خرید عقب باشد، اما همچنان قدرت برتر جهان است
ریچارد آلدوس، استاد بارد کالج و نویسنده کتاب «مک میلان، آیزنهاور و جنگ سرد» معتقد است این اتفاق بازتابی از حوادث جنگ سردی است. اعت
تجربه تحرکات ارتقاء یافته عربستان سعودی در تاجیکستان بعد از سال 2016 بهخوبی اثبات کرد که این کشور از قابلیت موازنه در قبال ایران در آسیای مرکزی برخوردار است. از این منظر این توسعه نفوذ و بازیگری به صورت سلبی و حتی ایجابی میتواند در زمینه محدودسازی حوزه نفوذ و افزایش هزینه تعاملات ایران با آسیای مرکزی صورت پذیرد. این موضوع بویژه در حوزه امنیتی میتواند پیامدهای پرهزینهای داشته باشد.
در نگاهی به گذشته، نیمه اول دهه 2010 یکی از پربارترین دورهها در توسعه روابط اروپا و چین بود. در آن زمان، اتحادیه اروپا با احساس فرصت و توانایی برای تنوع بخشیدن به روابط خارجی پس از تحمل بحران اقتصادی، به دنبال نقاط رشد جدید بود و چین به دنبال بازارهای جدیدی برای سرمایه و نیروی کار انباشته بود. شی جین پینگ و تیمش یک اقدام پیشگیرانه را انتخاب کردند که از جمله به راه اندازی تعدادی ابتکار ساختاری برای همکاری با مناطق اروپایی منجر شد. به طور خاص، امکان ایجاد فرمتها بر اساس مدل "X + 1" با کشورهای شمال، جنوب، مرکز و شرق اروپا (CEE) در نظر گرفته شد.
شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک استاد دانشگاه با بیان اینکه ژاپن به دنبال فضاسازیهایی است که خود را از تنهایی استراتژیکی که با توجه به تمرکز غرب بر اوکراین، ایجاد شده نجات دهد، گفت: آمریکا بسیار تمایل دارد که جنوب شرق آسیا تبدیل به اوکراین شود و با درگیری نظامی چین، مهار آن از راه نظامی و امنیتی که آمریکا در آن برتری قطعی دارد، اتفاق بیفتد اما تاکنون چین به هیچ وجه به این سمت حرکت نکرده است.
رحمن قهرمانپور در گپ و گفتی تصریح میکند: «دو کشور ترکیه و روسیه روابط نسبتا خوبی با جمهوری اسلامی ایران دارند؛ بنابراین این دو بازیگر حاضر در روند آستانه و به خصوص اردوغان اقدامی را انجام نمیدهند که بدون هماهنگی با تهران باشد یا تصمیمی اتخاذ نمیکنند که خارج از محور آستانه برای سوریه و ضد منافع تهران باشد.»/مرتضی امین زاده تاکید دارد: «تازمانی که در صحنه عمل ایران نفوذی ملموس همراه با دستاوردهای قابل دفاع در تحولات سوریه، چه در روند آستانه و چه در روند چهارگانه (مسکو - آنکارا- دمشق - تهران) پیدا نکند، نمیتوان این اخبار را مثبت تلقی کرد.
امید رحیمی؛ پژوهشگر مؤسسه مطالعات راهبردی شرق مقدمه ساختار سیاست داخلی و خارجی در ازبکستان در طول پنج سال اخیر بیش از هر جمهوری دیگری در آسیای مرکزی و نیز شوروی سابق دچار تحول شده است. به قدرت رسیدن شوکت میرضیایف و ارائه یک برنامه اصلاحات بنیادین عامل اصلی این تغییرات بوده است. ارتقاء نقش […]
هزینه تنش با جامعه جهانی تنها محدود به فشارهای اقتصادی و تحریم نخواهد بود. حادثه اخیر نشان داد که در میانه فشارهای بینالمللی علیه ایران، چگونه یک رخداد عادی میتواند به مسالهای جدی برای کشور تبدیل شود. تنها نکته قابل درک این است که از تنشزایی هیچ چیزی حاصل کشور نخواهد شد؛ جز هزینه و فشار! شاید همین حالا هم برای تنشزدایی با جامعه جهانی دیر شده باشد