قره باغ سمبل هم آغاز و هم پایان عصر پساشوروی شد.

فئودور لوکیانوف، سردبیر مجله «روسیه در سیاست گلوبال» و عضو شورای امور بین الملل روسیه در مصاحبه با سایت این شورا می نویسد: مناقشه قره باغ در اصل آغاز کننده دوره پساشوروی بود. و اینکه این مناقشه، حتی بدین شکل، اما به نحوی دارد تمام می شود، به معنایی سمبل پایان دوره پساشوروی است. در ادامه همه چیز متفاوت خواهد بود. یکی از تفاوت ها، تغییر مرزها می باشد. چرا مناقشه قره باغ چندین دهه محل مناقشه بود؟ بخاطر اینکه فروپاشی اتحاد شوروی بر اساس این اصل اتفاق افتاد: به هیچ چیزی دست نمی زنیم، توافق کردیم که همه چیز همانطور که هست بماند. یلتسین موضوع کریمه را مطرح نکرد، اما قره باغ چون زودتر آغاز شده بود، به نحوی استثنا بود. حالا همه¬ی مابقی [نیز] به این نتیجه رسیده اند که این خطوط [مرزها] در کل اعتبار ندارند. روسیه، پیش از همه با آغاز کردن این کار از کریمه، و بویژه حالا. در قفقاز، بالعکس به معنایی status quo باز می گردد. اما آیا باز خواهد گشت؟ یا اینکه آیا این می تواند به جایی سرایت کند و چگونه؟ به همین خاطر این مقطع حقیقتا تاریخی است، اما نه تنها برای ارمنستان با آذربایجان، بلکه در کل. روسیه در نهایت چه شکلی خواهد داشت، ما نمی دانیم، به نظرم می رسد که مهمترین اصل مناقشه اکراین، تعیین سرنوشت خود است. اکراین سرنوشت خود را تعیین می کند- این کشور یک ملت تمام عیار نبود، اما حالا می شود. و ما سرنوشت خود را تعیین می کنیم. حالا ما فعلا نمی توانیم بگوییم که مرزهای واقعی روسیه کجا خواهند بود. اما همان جایی شکل خواهند گرفت که خواهند بود. آن اوکراینی که بیرون از این مرزها می ماند، واقعا ضد روسیه خواهد شد، و با تمام وجود از کل گذشته خود تبری خواهد جست. این نیز برای همیشه نیست، اما برای دوره ای طولانی خواهد بود.