لاوروف در تهران: سفری فراتر از روابط دوجانبه
نشست رونمایی کتاب شرق شناسی در روسیه: ایرانشناسی و اسلامشناسی
مسکو تا کجا میتواند میانجی باشد؟
بازآرایی نظم امنیتی خاورمیانه؛ جایگاه ایران و روسیه
جنگ روسیه و اوکراین و سناریوهای پیش روارزیابی میدان نبرد و دیپلماسی تا ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶
جایزه «حافظانه بهاءالدین خرمشاهی» برگزیدگان خود را شناخت
این شراکت لزوماً یک اتحاد نظامی تهاجمی نیست، بلکه یک بیمه ژئوپلیتیکی برای کاهش آسیبپذیریهای مشترک در یک محیط ناامن است
اهمیت اصلی سفر پوتین به چین را باید در این نکته جستوجو کرد که این دیدار تنها درباره روابط دو کشور نیست؛ بلکه درباره شکل آینده جهان نیز خواهد بود.
هند به عنوان میزبان و رئیس دورهای گروه، با چالشهای امنیتی- اقتصادی شدیدی روبرو بود.
در سطح تجاری و اقتصادی روابط هند و امارات را باید فراتر از الگوی کلاسیک صادرکننده انرژی و واردکننده تحلیل کرد.
درست است که چین به عنوان خریدار بخش عمدهای از نفت ایران، نفوذ قابل توجهی بر تهران دارد، اما وقتی موجودیت حکومت در خطر باشد، محدودیتهای آشکاری برای این نفوذ وجود دارد
مهمترین عامل تغییر جهت ارمنستان، ناامیدی از عملکرد روسیه در بحران قرهباغ بود.
ایران همچنان با بسیاری از کشورهای منطقه و جهان تنها در سطح «همکاری» (Cooperation) که نازلترین سطح روابط است؛ یعنی تنها بر سر یک یا چند موضوع مشخص هماهنگی موقت دارد.