ایران در هندسه نوین اوراسیا؛ چالشها و فرصتهای بازیگری در کریدورهای ترانزیتی
گفتوگو با مهدی سنایی نویسنده «شرقشناسی در روسیه»
کنوانسیون کاسپین: گزینههای پیش روی ایران در شرایط کنونی
پرچم، استقلال و حافظه ملتها؛ از هند و پاکستان تا ایران
از چابهار تا کریدور بینالمللی شمال–جنوب (INSTC): آیا هند در سکوت در حال ایجاد یک راهبرد اوراسیایی از طریق ایران است؟
آیا طالبان از اصول اعتقادی خود در خصوص آموزش کوتاه خواهد آمد؟
توافق الزامآور اخیر که پس از برگزاری مذاکرات سهجانبه میان روسیه، چین و مغولستان در پکن و در ادامه دیدار دوجانبه میان ولادیمیر پوتین و شی جینپینگ به امضا رسید، بهعنوان گامی مهم در تعمیق روابط تجاری و انرژی دو کشور تلقی می شود.
از حدود سالهای ۲۰۱۴–۲۰۱۵، تمرکز رقابت ژئوپولیتیکی میان واشنگتن، متحدان اروپاییاش و روسیه از قفقاز به سمت اوکراین و خاورمیانه تغییر کرد. با این حال، در سالهای بعد، این منطقه یکی از پرتنشترین مناطق فضای پساشوروی باقی ماند.
اگرچه ترکیه و اسرائیل به دلیل تفاوتهای ایدئولوژیک تاکنون از ایجاد اتحاد مستقیم خودداری کردهاند، اما به صورت غیرمستقیم و از طریق جمهوری آذربایجان در حال همکاری برای تحقق اهداف مشترک خود در قفقاز هستند.
نیروی کار مهاجر فصلی در قزاقستان عمدتا از کشورهای آسیای مرکزی تأمین میشود، جایی که نزدیکی جغرافیایی، جابجایی را تسهیل میکند.
در سال ۱۹۴۳ آستراخان کرسی یک اوبلاست در جمهوری فدراسیون روسیه شوروی سوسیالیستی (RSFSR) بود.
نزدیک به ۴۰ درصد از پاسخدهندگان اظهار داشتند که حاضرند از انتخابات آزاد، آزادی بیان و نظارت اجرایی صرف نظر کنند.