ایران در هندسه نوین اوراسیا؛ چالشها و فرصتهای بازیگری در کریدورهای ترانزیتی
گفتوگو با مهدی سنایی نویسنده «شرقشناسی در روسیه»
کنوانسیون کاسپین: گزینههای پیش روی ایران در شرایط کنونی
پرچم، استقلال و حافظه ملتها؛ از هند و پاکستان تا ایران
از چابهار تا کریدور بینالمللی شمال–جنوب (INSTC): آیا هند در سکوت در حال ایجاد یک راهبرد اوراسیایی از طریق ایران است؟
آیا طالبان از اصول اعتقادی خود در خصوص آموزش کوتاه خواهد آمد؟
چین با ترویج مفهوم «الگوی مدرنیزاسیون چینی» به دنبال ارائه تصویری از توسعه و رشد اقتصادی در آسیای مرکزی است که غیرهژمونیک، غیر مداخله گرانه و غیر تحمیلی است و خود را به عنوان جایگزینی برای هر دو مدل روسی و غربی قرار می دهد. این الگوی مدرنیزاسیون که با توسعه از بالا به پایین مشخص می شود، با هر دو الگوی توسعه شوروی و غربی متفاوت است. بر خلاف الگوی توسعه کاملاً تحت کنترل دولت در دوران شوروی، الگوی توسعه چینی کاملاً دولت محور نیست و بر خلاف الگوی غربی، کاملاً متکی به شرکت های خصوصی نیز نیست. به جای آن، این الگو یک سیستم ترکیبی را نشان میدهد که ترکیبی از کنترل دولتی با مکانیسم های بازارمحور است. الگوی مدرنیزاسیون چینی در واقع مکمل و تقویت کننده سرمایه گذاری و روابط تجاری قابل توجه چین در آسیای مرکزی است که طی دو دهه گذشته 105 میلیارد دلار را وارد این منطقه ساخته است. با این وجود، الگوی توسعه اقتصادی چین به دلیل برخورداری از ریشه های عمیق در سنت چینی و آیین کنفوسیوس، ارائه تفسیری متمایز از مارکسیسم و پیشبرد توسعه نامتوازن سیاسی و اقتصادی، هنوز نتوانسته خود را به عنوان پارادایم مسلط توسعه در آسیای مرکزی تثبیت کند.
باوجود انتقادات، خصلتهای غیرقابلپیشبینی و روحیه معاملهگر ترامپ میتواند به اوکراین کمک کند تا به آتشبس و توافق صلحی بر اساس شرایط خود دست یابد.
رویکرد ترامپ به معاملات مبتنی بر سود مالی و منافع کوتاهمدت است، نه راهحلهای جامع و بلندمدت.
آن چیزی که ممکن است تحت فشار آمریکا اتفاق بیفتد در نهایت شاید کاهش سطح تنش باشد و یا شاید یک آتش بس میان روسیه و اوکراین رخ دهد
به نظر میرسد ایران از امضای این توافق چندین هدف عمده را دنبال میکند: کاهش فشارهای بینالمللی و تحریمها، افزایش همکاریهای اقتصادی و تجاری با روسیه و تقویت جایگاه خود در منطقه. روسیه نیز از این توافق به دنبال اهدافی نظیر افزایش نفوذ در خاورمیانه، گسترش روابط تجاری و اقتصادی با ایران، خروج از انزوا و مقابله با فشارهای بینالمللی است.
اساساً روسیه نقش تأثیرگذاری در رابطهی ایران و آمریکا در حال حاضر ندارد. اینکه روسها چه میخواهند در حال حاضر مهم نیست. این دیدگاه شاید دیگر نقشی در تنشهای هستهای بین ایران و غرب نداشته باشد. نباید این نوع طرح مسألهها ما را دربارهی کشورها به غلط بیندازد.
ایران می تواند با ارائه نقش محوری خود در این کریدور به تثبیت جایگاه خود در منطقه دست بزند.