لاوروف در تهران: سفری فراتر از روابط دوجانبه
نشست رونمایی کتاب شرق شناسی در روسیه: ایرانشناسی و اسلامشناسی
مسکو تا کجا میتواند میانجی باشد؟
بازآرایی نظم امنیتی خاورمیانه؛ جایگاه ایران و روسیه
جنگ روسیه و اوکراین و سناریوهای پیش روارزیابی میدان نبرد و دیپلماسی تا ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶
جایزه «حافظانه بهاءالدین خرمشاهی» برگزیدگان خود را شناخت
روابط آلمان و روسیه از اواسط دسامبر 2021 در مرکز توجه تشکیلات سیاسی آلمان قرار گرفته است. صدر اعظم فدرال جدید در 15 دسامبر بیانیه ای از دولت به بوندستاگ ارائه کرد و در آن به غیرقابل قبول بودن نقض مرزهای اوکراین توسط روسیه و اجتناب ناپذیر بودن آن اشاره کرد. در مورد "مجازات" برای چنین اقداماتی، اشاره کرد که برلین در این زمینه با "صدای واحد" با شرکای اروپایی و متحدان فراآتلانتیک صحبت خواهد کرد.
اکثر مردم، اوکراین را یک کشور اروپای شرقی می دانند. دیمیتری کولبا، وزیر خارجه اوکراین چنین عقیده ای ندارد.
امروزه نوع رفتار روسیه در منطقه اوراسیا سوالات متعددی را به وجود آورده است. زیرا مسکو ابتدا در سال 2014 از طریق مداخله نظامی شبه جزیره کریمه را به خاک خود ضمیمه و اخیرا نیز بیش از 100 هزار نیرو در مرزهای اوکراین مستقر کرده است.
این روزها خبرهای بسیاری از شرق اوکراین شنیده میشود، دو منطقه لوهانسک و دونتسک. برای اینکه بهتر با تاریخ و جغرافیای این دو منطقه آشنا شوید، این گزارش را بخوانید.
تقریبا همزمان با سفر اخیر ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه به چین در جریان آغاز بازیهای المپیک زمستانی، دو کشور قراردادهای بلندمدتی برای عرضه نفت و گاز امضا کردند. بر این اساس، شرکت روسنفت طی ۱۰ سال ۱۰۰میلیون تن نفت خام (معادل روزانه ۲۰۰هزار بشکه) به شرکت سیانپیسی چین تحویل خواهد داد که ارزشی برابر با ۸۰میلیارد دلار دارد. علاوه بر این، در بخش گاز هم شرکت گازپروم روسیه سالانه ۱۰میلیارد مترمکعب گاز اضافی به چین صادر خواهد کرد که طی ۲۵ سال ارزشی معادل ۵/ ۳۷میلیارد دلار خواهد داشت.
ولادیمیر پوتین در جایگاه رهبر روسیه نوین با این حجم هزینه سیاسی و امنیتی و انجام مانورهای گسترده نظامی که برای نشان دادن اراده وجدیت خود در بدست آوردن تضمینهای امنیتی و تامین اهداف کلیدی و راهبردی در باره اوکراین بعمل آورده است، اگر در پایان این ماجرا نتواند موقعیت و وضعیت اوکراین در رابطه با روسیه را تعیین تکلیف کند، در انجام ماموریت ناتمام خود شکست خورده و بازنده جنگ سرد دوم با امریکا خواهد بود، که خود آن را آغاز و داغ کرده است.
از روزی که گورباچف در سال 1989 پذیرفت که با انحلال پیمان ورشو کشور آلمان متحد شکل بگیرد، روندی در گسترش شرقی ناتو آغاز شد که اوج آن در سال 1997 و پذیرش کشورهای اروپای شرقی بود و تعبیر دولتمردان و نخبگان روس از این روند چیزی جز تحقیر ملت روسیه نبوده است.
این روزها که تنش میان روسیه از یک سو و آمریکا و ناتو از سوی دیگر بر سر اوکراین بالا گرفته و حتی احتمال بروز درگیری نظامی وجود دارد، بارها شنیدهایم که طرفین سخن از «توافق مینسک» به میان آورده و یکدیگر را به عدم پایبندی به آن متهم می کنند.