بررسی علل انعقاد دو پیمان تاریخی در کتاب از گلستان تا ترکمانچای
در یک ماه جنگ، میراث فرهنگی ایران آسیبهای گستردهای را متحمل شد
بازتعریف جایگاه افغانستان در دکترین امنیت ملی پاکستان و پیامدها برای ایران
شبکهای از منافع متقابل: ایران و احیای راهآهن جلفا–نخجوان در قفقاز جنوبی
سفر مسعود پزشکیان به پاکستان؛ فرصتها و محدودیتهای نقشآفرینی منطقهای اسلامآباد
دریای خزر پس از بحران ۲۰۲۶: سناریوی بازآرایی ژئوپلیتیک انرژی و احیای «ترانسخزر»
کتاب «از گلستان تا ترکمانچای: یادداشتهای ژنرال یرمولوف در فاصله بین دو جنگ ایران و روسیه» ترجمه حسین اصغری در انتشارات نگارستان اندیشه به چاپ رسیده است
شاید هیچکدام از کشورهایی که با ایران رابطه دارند، وزن سیاسی روسیه را در صحنه بینالمللی نداشته باشند. تقریبا در همه پروندههای مهم سیاست خارجی ایران، روسیه به نوعی حضور یا لااقل امکان اثرگذاری دارد. برای مروری بر اهداف، برنامهها و گزینههای روسیه در این زمینه، سراغ محمود شوری، کارشناس مسائل بینالملل و معاون مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) رفتیم. او معتقد است رفتار امیدوارانه اخیر روسیه در مذاکرات احیای برجام به سبب فراغت بال نسبی این کشور در مقابل گزینههای محتمل است. شوری در این گفتوگو محدودیتها و چالشهای روابط ایران و روسیه را نیز تشریح میکند.
مهدی سنایی، مدیر موسسه مطالعات ایران و اوراسیا «ایراس»، در پیامی ویدئویی، ضمن اشاره به پیوندهای مشترک تاریخی داغستانِ روسیه با ایران و همکاری گسترده ای که این جمهوری و همچنین دانشگاه آن 90 سالگی دانشگاه دولتی داغستان با ایران دارد، 90 سالگی این دانشگاه را تبریک گفت.
یک مجله تحلیلی آمریکایی به اشاره به نقش گرجستان در اتصال آسیا به اروپا آن را زنگ خطری برای روس ها تلقی کرده است.
سال ۱۹۸۲ است. ویتالی کارتسف، نویسندهی تبعیدی روس، متوجه میشود یک آژانس مسافرتی در مونیخ، تور مسافرتی وسوسهانگیزی برگزار میکند: سفر به مسکوی سال۲۰۴۲!
این مدل اکنون در روسیه جاری است ولی ماهیت تحزب و فعالیت های سیاسی ترکیه در معنای مورد نظر غربی ها دموکراتیک تر از روسیه است، از این رو دستاوردهای اقتدارگرایی که ولادیمیر پوتین به دنبال بحران های داخلی در فدراسیون روسیه به راحتی کسب کرد و سال هاست در سایه نتایج مثبت این اقتدارگرایی، شخصیت محبوب روس ها محسوب می شود، برای اردوغان به آسانی حاصل نمی شود و از این رو می توان گفت: سیاست ورزی در ترکیه امری به مراتب دشوارتر از روسیه و حتی ایران است.
سؤالی که اینجا مطرح میشود این است که چه کاری میتوان انجام داد تا همگرایی ترک جایگزین همگرایی اوراسیا نشود. باید برای متحدان و شرکا خطوط قرمز تعیین شود. مسکو هیچ مخالفتی با نزدیک شدن فرهنگی اقوام ترک ندارد. اما حوزههایی وجود دارند که نباید اجازه ورود بیگانگان را به آنها داد. آمریکاییها متحدان ناتو را از خرید تسلیحات از کشورهای دیگر منع میکنند. چرا قرقیزستان به خود اجازه خرید بیرقدارها را میدهد؟
مذاکره کننده اسبق تیم هسته ای کشورمان در تازه ترین تحلیل مشترک خود در یک مجله روسی نوشت: دوران صبر استراتژیک وبازی با زمان برای امتیاز گیری فرابرجامی به سررسیده است.
حسن بهشتیپور در مضاحبه با ایسنا گفت: مشکل روسیه با اوکراین، ناتو، اتحادیه اروپا و آمریکا موضوعاتی جداگانه هستند، اما این موارد به شکل پیوسته به یکدیگر مرتبط میشوند. برای اینکه درک دقیقی از آنچه که در روابط روسیه با غرب و به طور خاص با ناتو میگذرد ، داشته باشیم باید این مسائل را از یکدیگر تفکیک کنیم.