اخبار
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
روسیه Archives - صفحه 119 از 145 - ایراس
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
اگرچه ایالات متحده ممکن است از نظر برابری قدرت خرید عقب باشد، اما همچنان قدرت برتر جهان است
همه ارزیابیها از مذاکرات وین
یک روز پس از پایان مذاکرات احیای برجام در وین، طرفهای این توافق درباره آن موضعگیریهای متفاوتی اتخاذ کردند. چین در اولین اظهارنظر تاکید کرد که نباید پیشرفت در مذاکرات را دستکم گرفت، روسیه نیز گفت که هنوز برای ناامید شدن درباره برجام زود است. اما از آنسو تروییکای اروپایی باوجود تاکید بر پایبند بودن به مسیر دیپلماسی از موضع ایران در این مذاکرات ابراز ناامیدی و نگرانی کردند. تونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا هم در گفتوگو با رویترز ضمن تاکید بر پیگیری مذاکرات برجامی گفت: مسیر دیپلماسی هر روز باریکتر میشود.
مهار چین و غفلت از روسیه
نشریه نشنالاینترست در یادداشتی به سیاستگذاران آمریکا توصیه کرده مبادا توجه به ضرورت مهار چین موجب غفلت از تهدید روسیه نشود و نوشته است بایدن در حالی برای «چرخش به شرق آسیا» آماده میشود که در کرملین فردی از هیچ فرصتی برای ایجاد چالش در قدرت آمریکا و اروپا، دریغ نمیورزد. به عقیده نویسنده، چهار تهدید اخیر روسیه عبارت هستند از:
زمینههای تداوم درگیری آذربایجان و ارمنستان
حدود ساعت ۱۳ روز ۱۶ نوامبر یگان های نظامی جمهوری آذربایجان به مواضع ارامنه در مرزهای شرقی ارمنستان حمله کردند.
تقابل و تقارن سیاستهای روسیه و چین در قبال حکومت طالبان
عوامل گسست و پیوست متعددی میان روسیه و چین در حوزه افغانستان پسا سقوط وجود دارد؛ تنش میان هند و چین، تنش میان هند و پاکستان و رابطه استراتژیک هند و روسیه، نارضایتی روسیه از حضور نظامی و اقتصادی چین در کشورهای آسیای مرکزی، ورود چین به افغانستان بهگونه مستقل و تلاش برای قراردادن روسیه به عنوان سپربلا در این منطقه را میتوان از عوامل گسست این پیوند دانست. از عوامل پیوست نیز تلاش برای شکست رقیب مشترک هر دو کشور، و باز شدن جایپا برای سازمان همکاری شانگهای به منظور ورود بیشتر در مسائل منطقهای در پسا خروج قابل ذکر هستند. اما با وصف همه گفتهها، این امکان بعید به نظر میرسد که روسیه و چین بتوانند به خلق یک راه مشترک در خصوص احراز جایگاه در قبال طالبان برسند.
زمستان تاریک در اروپا؟
بهنظر میرسد اروپا نباید امیدی به بهبود عرضه گاز طبیعی از سوی روسیه و قطر داشته باشد و قیمتها هم که پیش از این رکوردهای زیادی را جابهجا کرده است، در سطوح بالایی قرار دارند. به گفته کارشناسان، خطر تعطیلی صنایع، قطع برق و خاموشی به دنبال کمبود گاز در کمین شهروندان اروپایی در زمستان سرد است که میتواند به تنشهای منطقهای نیز منجر شود.
با کنار رفتن آمریکا از صحنه، روسیه جذابتر از چین است
جای تعجب نیست که کشورهای آسیای مرکزی تمایل بیشتری به همکاری با روسیه دارند تا با چین. بسیاری از آنها به زبان روسی صحبت میکنند، از الفبای سیریلیک استفاده میکنند و به دلیل تاریخ سیاسی مشترک، فرهنگ تجاری و دانشگاهی روسیه را درک میکنند. اخبار و سرگرمیهای روسی زبان (و متعلق به روسیه) بر رسانههای آسیای مرکزی تسلط دارند، پیامهای طرفداران پوتین را منتشر میکنند، وابستگی به فرهنگ روسیه را تشویق میکنند - و گاهی نگرانیها در مورد فساد چین در کشورهای زیر چتر "برنامه کمربند و راه" را برجسته میکنند. در مقابل، تعداد بسیار کمی از مردم این منطقه به زبان چینی صحبت میکنند، و اغلب سینوفوبیا (چین هراسی) شدید دارند.
آژیر خطر در شرق اروپا: در مثلث ملی گرایی، نظامیگرایی و مهاجرین
در کوتاه زمانی پس از دیدار وزرای خارجه و دفاع ایالات متحده آمریکا در چند کشور اروپایی بویژه بخش شرقی و برگزاری مانورهای جداگانه نیروهای دول حاشیه دریای سیاه که کشتیهای آمریکایی از جمله کشتی فرماندهی "مانت ویتنی" نیروی دریایی آمریکا و ناوشکن موشک انداز "پورتر" نیز برای شرکت در مانورهای مشترک نظامی-دریایی نیروهای دریایی آمریکا، ترکیه، رومانی و اوکراین در منطقه حضور داشتند؛ در روزهای اخیر با تشدید بحران کرونا در اکثر کشورهای اروپایی، بر میزان نگرانیها در موضوعات دیگر بویژه تجمع مهاجرین در مرز روسیه سفید و لهستان؛ تشدید اختلافات در بوسنی و اختلاف نظرها در مورد صادرات گاز روسیه به بخش های مختلف قاره سبز نیز افزوده شده است.
آیا بشار اسد راهش را از ایران جدا میکند؟
سوریه با پشت سر گذاشتن سالهای سخت و پرهزینه موقعیت خود را در داخل تثبیت کرد تا چنین اتفاقی نظر کشورهای عربی را برای عضویت مجدد این کشور در اتحادیه عرب فراهم کند؛ اتفاقی که می تواند دمشق را وارد مرحله ای تازه از روابط با کشورهای عربی کند و از همه مهمتر روابطش با ایران را تحت تأثیر قرار دهد.
