اکنون فرصت راهبردی چین برای کنترل قاطعانه دریای چین جنوبی و شکلدادن فعالانه به بازی است
تردیدی وجود ندارد که جنگ روسیه علیه اوکراین، اثرات پایداری بر ساختارهای سیاسی و اقتصادی جهان خواهد گذاشت و ابعاد این تاثیرات تنها با گذشت زمان مشخص خواهد شد. از پیش، به دلیل این جنگ، اختلالها در زنجیرههای تامین شدت پیدا کرده و بر فشارهای تورمی افزوده شده است. اما در ابعاد بزرگتر، به نظر میرسد جهان در آستانه «دومین جنگ سرد» قرار دارد: مشاهده میکنیم که بار دیگر، ایالاتمتحده در حال تلاش برای ایجاد ائتلافی از دموکراسیها برای مقابله با محور روسیه-چین است و بار دیگر، ریسک شروع جنگ هستهای در مرکز توجه سیاست بینالملل قرار گرفته است. همچنین بار دیگر، بلوک بزرگی از کشورهای غیرمتعهد که اکنون «جنوب جهانی» (Global South) نامیده میشوند، وجود دارد که هر دو طرف، یعنی آمریکا و همپیمانان آن از یکسو و چین و روسیه از سوی دیگر، تلاش میکنند آنها را به سوی خود جذب کنند.
ویرایش "اکسل برکوفسکی" و "جولیا اسکیوراتی" با پیشگفتاری از "پائولو ماگری"
«لی» نخستوزیر چین نسبت به پیامدهای اقتصادی سیاست «کرونا صفر» مورد حمایت «شی» رئیسجمهور، هشدار دا
وزراي خارجه كشورهاي اقيانوس آرام در نشست مجازي با وزير خارجه چين، حاضر به پذيرش پيشنهاد چين براي امضاي يك پيمان جامع اقتصادي-امنيتي نشدند.
آمارها نشان میدهد کشورهایی مانند هندوستان، چین، روسیه، اندونزی، پاکستان و ایران از اصلیترین کانونهای مهاجرت نیروی کار در جهان هستند. موضوع مهاجرت نیروی کار در سالهای اخیر به یکی از چالشهای مهم جهانیسازی اقتصاد بدل شده است. بسیاری از تحلیلگران بر این باورند یکی از مسائلی که میتواند به زمینههای توسعهای کشورها آسیب جدی وارد کند، بحث مهاجرت نیروی کار متخصص آن کشورهاست.
مقامات دولت چین، برخلاف رویه معمول خود، ظرف روزهای گذشته بر افول اقتصادی این کشور صحه گذاشتند که این موضوع بهسرعت بر بازارهای کالایی جهان اثرگذار شد و کاهش قیمت را در بازار کالاهای پایه صنعتی رقم زد. اما این پایان ماجرا نبود؛ در ادامه دولت چین از تزریق نقدینگی به ارزش ۵۷/ ۱تریلیون یوآن برای رونق بخش ساختوساز خبر داد و به این ترتیب بلافاصله جریان کاهش قیمت فلزات متوقف شد.
هر دو معتقدند که روسیه در نهایت یک مشکل ثانویه برای سیاست آمریکا است و آینده روابط آمریکا و چین در بلند مدت اهمیت بیشتری دارد.
سیاستهای اتخاذشده در دو قطب اقتصادی بزرگ جهان موجب این پیشبینی شده است که در سالجاری میلادی رشد اقتصادی آمریکا از چین پیشی میگیرد. پیشبینی شده است که رشد اقتصادی آمریکا به ۸/ ۲درصد میرسد، اما رشد اقتصادی چین ۲درصد خواهد بود. این اتفاق از سال ۱۹۷۶ بیسابقه بوده است و کمترین نرخ رشد اقتصادی این کشور به شمار میرود.