ضرورت انتخاب رویکرد تحلیلی مناسب برای داوری دربارهٔ یادداشت تفاهم میان ایران و آمریکا
نهمین نشست «پیوندهای فرهنگی و تمدنی ایران و اوراسیا» با محوریت بررسی کتاب «ایران کجاست، ایرانی کیست» برگزار شد
دیپلماسی اقلیمی اروپا در آسیای مرکزی: امنیت انرژی یا استعمار سبز؟
گامبهگام در مسیر تغییر
کریدور ترانزیتی ایران–پاکستان در میانه تنشها و محاصره دریایی ایران
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
بازخوانی کتاب «ماهیت تصمیمگیری: تشریح بحران موشکی کوبا» و تأثیر روششناسی بر تحلیل سیاسی
لوریس هایکازی چکناواریان (زاده۲۱ مهر ۱۳۱۶ در بروجرد) آهنگساز، رهبر ارکستر، نویسنده و نقاش ایرانی ارمنیتبار است. وی یکی از چهرههای شناختهشده فرهنگی ایران و ارمنستان است.
در بحبوحه آغاز جنگ جهانی دوم، دولت ایران که گویی تازه به خود آمده بود و نشانه هایی از نقض بی طرفی کشور و اشغال احتمالی آن را از سوی نیروهای ارتش سرخ می دید، به تکاپو افتاد، تا با گفت وگو و دیگر شیوه های دیپلماسی از بروز فاجعه جلوگیری کند.
آقایان رعایای بدبخت ساکنین آذربایجان که از ارامنه و مسلمین، علاوه بر چهارصد خانوار می باشند ، عرایض خود را به وسیله حضرت اشرف، به خاک پای وجود مهرآسای اعلیحضرت، شاهنشاه پهلوی (رضاشاه)، خلدالله ملکه و سلطانه، به قرار ذیل می رسانند:
در تعقیب تلگرافات و تظلمات سه ماه و نیم، اینک آخرین عرایض خود را تقدیم می دارد. حضرت اشرف (منظور رضا شاه است)، جمعیتهای نهضت اقتصاد را عناصر پاکدامن وطن خواهان استقلال طلب تشکیل داده و پیشنهاداتی که می کنند به مصالح ملک و ملت می باشد. این که ابتدای امر پیشنهاد می کردند که […]
در ۲۷ دی ۱۳۱۴ علی اکبر داور وزیر مالیه دو لایحه درباره واگذاری امتیاز استخراج نفت در بخشی از شرق و شمال شرقی کشور و همچنین احداث لوله نفت به شرکت نفت امریکا و ایران به مجلس شورای ملی تقدیم کرد این دو لایحه که در آغاز به امضای داور و شارل کارلمر هارت و فردریک گاردنر کلاپ نمایندگان این شرکت رسیده بود در ۱۵ و ۱۸ بهمن به تصویب مجلس رسید. اعطای امتیاز استخراج نفت شمال به شرکت آمریکایی رویدادی بود که خشم دولت شوروی را بر انگیخت و این دولت را به اعتراض وادار کرد.
من (ملک الشعرای بهار) بارها با رفیق داویتان، وزیر مختار شوروی در ایران درباره رضاخان سردار سپه گفت و گو کردم.
روابط ایران و جمهوری آذربایجان، دوره ای از تنش را در ماه های سپتامبر و اکتبر 2021 میلادی تجربه کرد.
با توجه به این که روابط سیاسی ایران و چین خوب است، باید بتوان بیشترین بهره برداری را در روابط تجاری با این کشور داشت، امروز دومین اقتصاد برتر دنیا چین بوده که در کمتر از چند سال آینده به برترین اقتصاد دنیا تبدیل خواهد شد، بنابراین لازم است ایران برنامه روابط خود با چین را تدوین کرده و در بلندمدت برای آن برنامهریزی کند، اگر ایران برنامهریزی مشترکی برای رابطه با چین نداشته باشد به این معنا نیست که چین هم برای ایران برنامه ندارد، بنابراین مصلحت این است که برای یک برنامه بلند مدت اقتصادی با چین برنامهریزی وجود داشته باشد.