تحلیل عملکرد روسیه و چین در موضوع بازگشت تحریمهای سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی ایران
پرسشی اکنون در سر بسیاری از عزیزان ایرانی ما میچرخد که چرا مردم افغانستان در روزهای اخیر در برابر طالبان نجنگیدند. این پرسش گاهی شکل اعتراض مییابد به این صورت که آنها باید میجنگیدند.
تصویر رایج نزد عموم ما از طالبان همان نگرش سالهای تلخ پسین است: یک جریان نظامی، مستظهر به حمایت خارجی و در سلوک فکری و باورمند به جهت اعتقادی به سازمان القاعده.
یک کارشناس مسائل ترکیه به خبرآنلاین گفت:زمانی که ارتش ترکیه با پ ک ک درگیر می شود آنها یا به سمت عراق یا به سمت ایران می آیند. انکارا می خواهد جلوی این امر را بگیرد. یعنی اولویت ترکیه در این ماجرا همین جلوگیری از گسترش نفوذ پ ک ک هست. این دو دیوار در این چارچوب معنا دارند.
به گزارش ایلنا به نقل از استیتزمن، روسیه و ایران، دو کشوری که از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان بسیار متاثر خواهند شد، آماده مشارکت با این گروه هستند به شرط آنکه رویه خود را اصلاح کند.
گاردین: چین، پاکستان و روسیه همگی آمادگی خود را برای تعامل با مقامات طالبان تا حدی اعلام کردهاند. با خروج شتابزده و یکباره آمریکا از افغانستان و بازگشت طالبان به قدرت پس از 20 سال، قدرتهای منطقهای شاهد افزایش چشمگیر نفوذ خود در افغانستان خواهند بود.
سفیر پیشین ایران در افغانستان با تأکید بر اینکه «رفتار» آمریکا در قبال افغانستان غیرمسئولانه بوده است، گفت: نظم فعلی در افغانستان نتیجه توافق «بن اول» در سال 2001 است، اما این نظم در حال فروپاشی است و به نظر میرسد نظم آتی در افغانستان بر پایه «توافق دوحه» شکل خواهد گرفت.
گرگین خان (گیورگی یازدهم) پادشاه کارتلی (ایالتی در گرجستان)، در سال ۱۶۸۸ م توسط شاه سلیمان خلع شد، اما به سال ۱۶۹۱ در مقام خود ابقا گردید.
عباس میرزا پس از قتل الکساندر گریبایدوف، سفیر روسیه در تهران، برای فرمانده روسی نامه نگاشت.