اخبار
همکاری راهبردی ایراس و انتشارات علمی و فرهنگی برای توسعه فعالیتهای پژوهشی و نشر
واکاوی توسعه صنعت انرژی روسیه تحت تحریمهای غرب
بازگشت شیخ حسینه و آزمون نظم سیاسی جدید بنگلادش
گزارش نشست سمپوزیوم بینالمللی “آموزههای ابنسینا در دنیای امروز”
گروه پژوهشی مسائل جهان
الگوی نوین همکاریهای مالی چین؛ راهبردی برای جمهوری اسلامی ایران
فرهنگی Archives - صفحه 38 از 60 - ایراس
خاچاطور جوغایهتسی؛ مولف کتاب مشهور تاریخ ایران
خاچاطور جوغایهتسی محقق و تاریخنگار ارمنی است که در سده هیجدهم (میلادی) میزیست، وی تحصیلات ابتدایی را در کلیسای وانک، جلفای نو به پایان برد و به کسوت روحانیت درآمد. از این محقق کتاب پرارزش «تاریخ ایران» به یادگار مانده که در سال ۱۲۸۴ خورشیدی (۱۹۰۵ میلادی) در اچمیادزین منتشر شدهاست و حاوی اطلاعات دقیقی […]
هاکوپ پاپازیان؛ ایرانشناس ارمنی تبار و متولد تبریز
هاکوپ داوتی پاپازیان؛ پروفسور در علوم تاریخ، ارمنیشناس، شرقشناس، ایرانشناس، مسئول بخش اسناد و دستخطهای مدنی ماتناداران (گنجینه کتب خطی) ماشتوتس در ایروان و عضو شورای عالی روحانی اچمیادزین مقدس بود.
پاوستوس بوزاند؛ راوی تاریخ باستان ارمنستان و ایران
پاوستوس بوزاند یا پاوستوس بیوزاند که با نام فوستوس بیزانسی نیز شناخته میشود، تاریخنگار سده پنجم میلادی اهل ارمنستان بود. وی نویسنده کتاب تاریخ ارمنیان است که از زمره منابع تاریخی با ارزشی است که مطالب فراوانی درباره رویدادهای سده چهارم ارمنستان دارد. نام خانوادگی وی بوزاند بود که هم معنای «بیزانسی» دارد و هم چنانچه آناهیت پریخانیان پیشنهاد دادهاست، به معنای «حماسهسرا» بودهاست.
آناهیت گوِرگی پریخانیان؛ ایرانشناس فعالِ شوروی
آناهیت گوِرگی پریخانیان (متولد ۲۴ آوریل ۱۹۲۸ در مسکو - درگذشت ۲۷ مه ۲۰۱۲ در سنپترزبورگ)، پژوهشگر، ایرانشناس، متخصص در جامعه، تاریخ و فقه ساسانی اهل روسیه بود.
موسی خورنی؛ مورخ تاریخ باستان ارمنستان و ایران
موسی خورنی تاریخنگار، فیلسوف، الهیدان، مترجم و شاعر و نویسنده ارمنی در سده ۵ میلادی بود.
لوریس چکناواریان؛ نامی بزرگ برای ایران و ارمنستان
لوریس هایکازی چکناواریان (زاده۲۱ مهر ۱۳۱۶ در بروجرد) آهنگساز، رهبر ارکستر، نویسنده و نقاش ایرانی ارمنیتبار است. وی یکی از چهرههای شناختهشده فرهنگی ایران و ارمنستان است.
تلاش دستگاه دیپلماسی ایران برای جلوگیری از اشغال کشور توسط ارتش سرخ
در بحبوحه آغاز جنگ جهانی دوم، دولت ایران که گویی تازه به خود آمده بود و نشانه هایی از نقض بی طرفی کشور و اشغال احتمالی آن را از سوی نیروهای ارتش سرخ می دید، به تکاپو افتاد، تا با گفت وگو و دیگر شیوه های دیپلماسی از بروز فاجعه جلوگیری کند.
درخواست پناهندگی برخی از ساکنین قفقاز به دولت ایران
آقایان رعایای بدبخت ساکنین آذربایجان که از ارامنه و مسلمین، علاوه بر چهارصد خانوار می باشند ، عرایض خود را به وسیله حضرت اشرف، به خاک پای وجود مهرآسای اعلیحضرت، شاهنشاه پهلوی (رضاشاه)، خلدالله ملکه و سلطانه، به قرار ذیل می رسانند:
