بریکس ۲۰۲۶؛ ملاحظات چین و پیامدهای آن برای ایران
هند و معماری نوین بریکس ۲۰۲۶؛ دیپلماسی چندهمسو، توسعه پایدار و فرصتهای راهبردی ایران
میراث ایرانی در قفقاز؛ از زبان و ادبیات تا فرهنگ و تاریخ
نگاه اروپا به اجلاس بریکس در دهلینو؛ میان واگرایی ژئوپلیتیکی و ضرورت گفتوگو با جنوب جهانی
هجدهمین نشست بریکس: اهداف چین و ظرفیتهای پیشروی ایران
چگونه بریکسپلاس باید نظم دیجیتال جدید را شکل دهد
هدف پنهانی آمریکا از خروج از افغانستان تقویت هولدینگ ترور تندروها در خاک افغانستان و سوق دادن آن به سمت فدراسیون روسیه، در درجه اول به سوی مناطقی است که جمعیت مسلمان در آنها زندگی می کنند.
در شمارههای پیشین چشمانداز ایران درباره آینده افغانستان گفتوگوهایی با پیرمحمد ملازهی داشتیم تحت عناوین «صلح امریکا با طالبان در افغانستان»، «نقش نیروها در آینده افغانستان»، «سرنوشت مذاکرات بینالافغانی» و «ترورهای هدفمند شخصیتهای فرهنگی در افغانستان». در این شماره هم درباره اختلاف طالبان با دولت رسمی بر سر جمهوری اسلامی یا امارت اسلامی گفتوگو کردیم. خوانندگان عزیز را به مطالعه این گفتوگو دعوت میکنیم.
پاکستان در حال تبدیل شدن به یکی از مهمترین و استراتژیکترین مناطق آسیا است و دولت بعدی جمهوری اسلامی ایران باید در مورد روابط با این کشور به شدت نکتهسنج باشد تا پاکستان در دام آل سعود نیفتد.
همزمان با گسترش حملات طالبان در دو ماه اخیر نگرانیها در مورد احتمال فروپاشی ارتش افغانستان افزایش یافته است. طالبان ادعا میکند حداقل ۸۰ ولایت (ولسوالی) از مجموع ۴۲۰ ولایت افغانستان را تصرف کرده و مراکز برخی از ولایات را در محاصره دارد.
پنتاگون روز دوشنبه گفت ترکیه نقش اصلی را در تامین امنیت فرودگاه بینالمللی کابل پذیرفته است اما هنوز کارهای زیادی باقی مانده است.
قزاقستان طی سالهای بعد از استقلال توانسته وضعیت نسبتاً موفقی را در حوزه اقتصادی و دیپلماتیک در منطقهی دشواری که بین روسیه و چین قرار دارد، کسب نماید. در این دوره قزاقستان توانست با تمام چالشهایی که داشت استقلال خود را در تمام حوزهها بهطور نسبی حفظ کند، از لحاظ اقتصادی از طریق صدور منابع طبیعی خود رشد کرده و برای خود در عرصه دیپلماسی جایگاه مناسبی در سطح بینالملل به وجود آورد. یکی از نقاط قوت قزاقستان طی سالهای پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اتخاذ سیاست ایجاد تعادل و موازنه بین همه بازیگران منطقهای و بینالمللی بوده است. این سیاست که از آن میتوان بهعنوان «سیاست همهجانبه گرایی» نام برد، سیاست خارجی قزاقستان را به شکل یک پازل چندضلعی در آورده که در آن هر یک از قدرتهای منطقهای و بینالمللی بخشی از آن را تشکیل میدهند.
ایالات متحده از افغانستان خارج می شود. بیست سال مداخله خارجی به رهبری آمریکا نه رفاه و نه ثباتی برای کشور به همراه نداشته است. با وجود صدها میلیارد دلار هزینه برای عملیات نظامی به ظاهر بی پایان و با کشته شدن هزاران آمریکایی، دولت بایدن با واقعیت سختی روبرو است: یک سیستم سیاسی از نوع غربی به احتمال زیاد به این زودیها در کابل ریشه نخواهد گرفت.
مشکل ایالات متحده در افغانستان، پیروزی نظامی در این کشور نبود. مشکل به دولتی در افغانستان بازمیگردد که مکرراً در تأمین امنیت این کشور یا حاکمیت بر تمام افغانستان ناکام بوده است.