نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، در حالی در تاریخ ۶ ژوئیه نخستین سفر خود به روسیه را پس از برگزاری انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن این کشور انجام داد که تاکنون مقامهای ارشد روسیه، پیروزی حزب حاکم «قرارداد مدنی» به رهبری پاشینیان در انتخابات پارلمانی را تبریک نگفتهاند. نارضایتی روسیه بسیار فراتر از سکوت و خودداری آن از تبریک گفتن به پاشینیان است. در چنین شرایطی، روسیه به احتمال زیاد مجموعهای از اقدامات تنبیهی و فشارهای اقتصادی را علیه ارمنستان به کار خواهد گرفت. اما رویکرد روسیه، «فشار کنترلشده» خواهد بود و مسکو تمایلی ندارد که با اعمال فشار بیش از حد، ارمنستان را بهطور کامل به سوی غرب سوق دهد. اعمال تحریمهای اقتصادی فراگیر و رسمی علیه ارمنستان تنها در صورتی احتمال بیشتری پیدا خواهد کرد که ارمنستان بهطور رسمی از سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا خارج شود.
امروزه، در قفقاز جنوبی، مانند بسیاری از زیرسیستمهای منطقهای دیگر، حضور "جنوب غیرغربی" و جهانی در حال گسترش است. از این نظر، هند همچنان برجستهترین نقش را ایفا میکند. دهلی نو از بسیاری جهات عاملی است که میتواند بر فرآیندهای مختلف منطقهای تأثیر بگذارد. وجود شاخصهای چشمانداز بلندمدت برای حضور در سطح منطقه (اجرای کریدورهای حملونقل)، ایجاد ماهیت استراتژیک روابط هم با مراکز کلیدی قدرت در قفقاز جنوبی و هم مستقیماً با کشورهای منطقه در سطح دوجانبه، نشان دهنده امکان تبدیل شدن به بازیگری است که میتواند نه تنها بر فرآیندهای منطقه تأثیر بگذارد، بلکه آنها را تعیین کند. رویکرد هند به قفقاز جنوبی نه تنها با منافع روسیه و ایران در منطقه سازگار است، بلکه مکمل آنها نیز میباشد. در این راستا، بحث در مورد مسائل منطقهای در پلتفرمهای بینالمللی موجود با مشارکت روسیه، ایران و هند (مثلاً EAEU و BRICS) که ایران قبلاً به آنها پیوسته است، ممکن است جالب باشد. در عین حال، حداقل دو نقطه تضاد منافع با ترکیه قابل شناسایی است. در این راستا نمی توان مخالفت آنکارا را در درجه اول در سطح سیاسی و دیپلماتیک رد کرد. به نوبه خود، منافع روسیه و هند در قفقاز جنوبی نه تنها با هم تضاد ندارند، بلکه مکمل یکدیگر هستند. هدف هند جایگزینی مواضع مسکو نیست. در مقابل، حفظ وضعیت موجود، کاهش احتمال درگیری با حمایت از متحد روسیه را ترویج میکند و منطقه و ارمنستان را به عنوان پیوندی با اتحادیه اوراسیا میداند.
از ژانویه 2019 هیچ تظاهرات بزرگی در پایتخت برگزار نشده است. تنها چند ده نفر در تظاهراتی علیه ادامه بسته شدن مرزهای زمینی کشور مربوط به کووید در ژوئیه 2022 شرکت کردند که توسط توفیق یعقوبلو، فعال مخالف که اکنون زندانی است سازماندهی شده بود.
کریدور میانه یک مسیر حمل و نقل زمینی و دریایی چندوجهی است که از چین و از طریق قزاقستان، ازبکستان و ترکمنستان، سپس دریای خزر، آذربایجان و گرجستان تا دریای سیاه امتداد دارد.
تلاش می شود تمام مسئولیت فاجعه در منطقه تنها به عهده روسیه گذاشته شود.
گزارشهای مختلف حاکی از آن است که سطح آب دریای خزر در سالهای اخیر یک متر کاهش یافته و ممکن است تا پایان قرن بیست و یکم 9 تا 18 متر (30 تا 59 فوت) کاهش یابد. اگرچه تغییرات اقلیمی به این روند کمک میکند، اما ساخت سدهای روسیه بر روی رودخانه ولگا نقش مهمی در کاهش میزان آب ورودی به دریای خزر داشته است. این امر پیامدهای مهم و جدی از جمله کاهش سطح آب دریا، عقب نشینی قابل توجه دریا و افزایش سطح خشکی و ساحلی به ویژه در کشورهای بالادست (روسیه و قزاقستان)، چالشهای مرتبط با عملکرد بنادر و کشتیرانی و همچنین پیامدهای زیست محیطی، به ویژه خشک شدن مناطق حفاظت شده و تالاب ها را در پی خواهد داشت.
بلومبرگ در گزارشی به تغییر شرایط جمهوری آذربایجان پس از حمله روسیه به اوکراین پرداخته است.
این بیانیه مبادله زندانیان را پیش بینی میکند و امیدها را برای یک معاهده صلح که مدتها انتظار آن کشیده میشد، زنده کرده است.
در تاریخ 1۳ تا 1۴ آذرماه برابر با ۴ و ۵ دسامبر ۲۰۲۳ همایش تخصصی دو روزه به همت مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی نخست وزیری ارمنستان با عنوان «واقعیتهای نوین منطقهای و طرح چهارراه صلح» در ایروان پایتخت ارمنستان برگزار شد.