نشست چهارجانبه تهران؛ آزمونی برای گذار از مدیریت بحران به همکاری امنیتی
میراث راتان تاتا؛ از جهانیشدن بنگاهها تا مسئولیت اجتماعی
پیروزی انتخاباتی و تحکیم قدرت: تغییر و تداوم در انتخابات دومای دولتی روسیه در سال ۲۰۲۶
در دانشگاه فارابی قزاقستان نمایشگاه تاریخ و فرهنگ ایران برگزار شد
یهودیان آسیای مرکزی: تحرکات جمعیتی، شبکههای فراملی و پیوندهای آنان با آذربایجان و اسرائیل
عنصر یهودیت در جنگ میان اوکراین و روسیه
نگاهي به گزارش سالانه آزادي مذهبي در جهان؛ وضعيت مسلمانان در هند و چين بدتر شده است
تبلیغات پیش از اجلاس سران پیش بینی می کرد که این گردهمایی روابط چین و آسیای مرکزی را به سطح بالاتری می برد، اما خود مذاکرات هیچ جهشی یا حتی گامی رو به جلو ایجاد نکرد.
به قلم: سارا معصومی «چین اینجا، چین آنجا، چین همهجا.» شی جینپینگ، رییسجمهور چین در حال وسعت بخشیدن به دامنه نفوذ این کشور در عرصه بینالمللی است. از تعمیق رابطه با کشورهای منطقه تا تلاش برای تبدیل شدن به بازیگر صلحساز چه با میانجیگری میان جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی عربستان سعودی و چه تظاهر […]
در بحران اقتصادی سال 2008، چین به نوعی پیشنهاد دلارزدایی از اقتصاد را مطرح کرد که با واکنش سرد کشورها مواجه شد. اما اکنون و به ویژه پس از جنگ اوکراین و اعمال تحریمهای اقتصادی علیه مسکو، بیشتر کشورها متمایل به این رویکرد شدهاند، بطوریکه در ماههای اخیر شاهد انواع توافقنامههای دوجانبه و چندجانبه حتی از سوی متحدان واشنگتن مانند عربستان بودهایم. در واقع میتوان این توافقنامهها و حتی برخی اظهارات را به عنوان نشانههای نخستین در مسیر کاهش وزن دلار دانست.
نظریه اوجگیری چین بر مشاهدات دقیقی استوار است و موانع پیشرفت چین را برمیشمرد. نخستین مانع بزرگ، جمعیت این کشور است. جمعیت در سن کار چین برای حدود یک دهه است که روبه کاهش است.
به نظر میرسد ژاپن در خط مقدم سیاست آمریکا برای «جدا کردن» از اقتصاد چین قرار داشت، اما این روند کند و با نتایج متفاوتی پیش میرود. برخی از شرکتهای ژاپنی مانند کیوسرا آمادگی خود را برای انتقال تاسیسات تولید به خارج از چین اعلام کردهاند، اما بسیاری از شرکتهای ژاپنی دیگر که در چین سرمایهگذاری کردهاند، یا گامهای مهمی در این راستا بر نمیدارند و یا حتی آمادگی خود را برای افزایش سرمایهگذاری در چین اعلام میکنند.
قبل از شروع جنگ در اوکراین، روابط روسیه و چین در آسیای مرکزی، به عنوان یک شراکت رقابتی توصیف میشد. اما اکنون که پکن نه تنها ضعف اقتصادی، بلکه ضعف نظامی روسیه را به وضوح می بیند، به نظر نمیرسد با تقسیم کار یا مشارکت عمیق در آسیای مرکزی که روسیه و چین نقش برابر در آن داشته باشند، موافقت کند.