اخبار
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
سیاسی Archives - صفحه 116 از 263 - ایراس
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
اگرچه ایالات متحده ممکن است از نظر برابری قدرت خرید عقب باشد، اما همچنان قدرت برتر جهان است
جنگ در قفقاز جنوبی به واقع اتفاق افتاده است
توجه به «ابهام ها و پیچیدگی های مواضع سیاسی» رهبران دو کشور جمهوری آذربایجان و ارمنستان است که بر اساس آن می خواهند به تدریج سیاست ها و اقدامات مرتبط با تغییر و تحولات ژئوپلیتکی و شاید هم درگیری و جنگ نظامی، لباس تحقق بپوشد. ما نباید از ساده سازی هایی که از مسئله اصلی فوق الذکر در منطقه قفقاز جنوبی و قره باغ صورت می گیرد، به راحتی عبور کنیم
در مورد رابطه با پکن، خیال بافی نکنیم
حسام الدین حجت زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ارزیابی مواضع و رفتار سیاسی چین نشان می دهد که مقامات این کشور همانند روسیه تا زمانی از مواضع رادیکال ایران در ضدیت با آمریکا حمایت می کنند که سود و امتیازات اقتصادی بیشتر از سوی تهران تضمین شود. پکن و شرکت های دولتی چینی در همین راستا ضمن همراهی با تحریم های ضدایرانی ایالات متحده آمریکا در طول ۲۰ سال گذشته، نفت ایران را در سال های اخیر با قیمتی به مراتب پایین تر از قیمت واقعی آن (۱۲ دلار ارزان تر از قیمت روزِ نفت ایران) در بازار غیررسمی انرژی خریداری می کند. به این ترتیب، چین از استیصال جمهوری اسلامی ایران در زمینه فروش میلیون ها بشکه نفت بدون مشتری اش، استفاده می کند و تهران هم به این دلخوش کرده که پکن بزرگترین خریدار نفت اش است و بدین ترتیب در داخل چنین تبلیغ می شود که سیاست آمریکا در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ برای به صفر رساندن صادرات نفت ایران با شکست مواجه شده است! در حالی که واقعیت آن است که واردات نفت چین از روسیه و عربستان سعودی به مراتب بیشتر از واردات این محصول از ایران است.
صد روز پس از اعتراضات ضد سیاست کووید صفر در چین
تأثیر اعتراضات نوامبر 2022 از نظر تغییرات فوری و پایدار متفاوت بوده است. به عنوان یک پیامد فوری، فعالیت عمومی در مورد مدیریت همه گیری دولت افزایش یافت. مثلاً در کنار انتقاد کردن با کنترلهای سختگیرانه کووید صفر، شهروندان نسبت به بی نظمی و سردرگمی ایجاد شده به دلیل پایان ناگهانی سیاست کووید صفر از دولت مرکزی ابراز نارضایتی کردند.
آذربایجان در جاده ای که ارمنستان و قره باغ را به هم وصل میکند، ایست بازرسی ایجاد میکند
سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه اخیراً آب سردی را بر روی ایده ایست بازرسی آذربایجان ریخته بود. او در جریان دیدار اواخر فوریه از باکو گفت: «ایجاد نوعی ایست بازرسی در آنجا [در کریدور لاچین] در نظر گرفته نشده است.
آخرین سناریوی غرب برای افغانستان تحت سلطه طالبان
در نشست پاریس که ماه گذشته با حضور نمایندگان کشورهای غربی برگزار شد، آمریکاییها پشت درهای بسته اعلام کردند که کشورهای آسیای مرکزی از پروژه تغییر رژیم در افغانستان حمایت نخواهند کرد. حتی تاجیکستان از "جبهه مقاومت ملی" فاصله خواهد گرفت تا مبادا وارد یک جنگ داخلی در افغانستان شود. امامعلی رحمان یک رئالیست سرسخت است. حال، خطر واقعی که در آینده وجود دارد این است که آمریکا و متحدان آن که نتوانستند طالبان را همسو و مطیع خود کنند و نتوانستند یک جنبش مقاومت ضد طالبانی ایجاد کرده یا اینکه کشورهای آسیای مرکزی را متقاعد به جدا شدن از مسکو و پکن کنند، ممکن است رو به سوی آخرین گزینه بیاروند که آن ایجاد هرج و مرج و آنارشی در افغانستان است، به نحوی که دیگر هیچ برندهای نداشته باشد.
دورنمای توسعه مناسبات آسیای مرکزی و دولت طالبان
توسعه تعاملات آسیای مرکزی و طالبان بر اساس روندهای کنونی بهوضوح دو پیامد منطقهای و بینالمللی را در بر خواهد داشت. نخست، کاهش نقش ازبکستان در تعاملات با طالبان و افزایش نقش سایر کشورها به تناسب نوع رویکرد و انگیزههای آنها است و دومین بروندادی که در سطح بینالمللی قابل توجه است، تسریع و تسهیل فرایند شناسایی بینالمللی دولت طالبان است.
پرچمداری چین در مذاکره مشروط مسکو و کیاف
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: با طولانی شدن جنگ در اوکراین و آثار تخریبی آن بر اقتصاد جهانی و احتمال وقوع فاجعه وسیع تر؛ چینی ها از دو ماه پیش در این زمینه فعال شده اند و از محورهای مهم مذاکرات روسای جمهوری چین و روسیه در مسکو تبادل نظر در مورد طرح پیشنهادی پکن بوده است.
ترکیه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی و توازن نیروهای سیاسی در این کشور
پنج ائتلاف سیاسی چند هفته قبل از انتخابات تشکیل شده است. با این حال، همه احزاب جمهوری مسیر تعامل ائتلافی را دنبال نکردند، اگرچه این یک استثناست تا یک قاعده.
