از چابهار تا کریدور بینالمللی شمال–جنوب (INSTC): آیا هند در سکوت در حال ایجاد یک راهبرد اوراسیایی از طریق ایران است؟
آیا طالبان از اصول اعتقادی خود در خصوص آموزش کوتاه خواهد آمد؟
توافق مکه؛ نشانهای از شکلگیری نظم امنیتی جدید در جنوب و غرب آسیا؟
“خانه از پایبست ویران است”: پیمان دفاعی خانۀ آل سعود–ترکیه–پاکستان و پیامدهای آن برای شبهقاره
پیمان دفاعی مکه؛ گامی به سوی معماری امنیتی جدید در غرب و جنوب آسیا
گروه پژوهشی مطالعات آسیای جنوب شرقی و شبهقاره
در پایان سال 2025، راهبرد روسیه مبتنی بر ترکیب «پایداری در منازعه» و «استفاده از ابزار دیپلماتیک» است.
روسیه باید از هرگونه ابتکار عملِ دوستان و همسایگان خود که بتواند بنیانهای اجتماعی ـ اقتصادی استقلال آنان را تقویت کند، حمایت نماید. در عین حال، همه ما درک میکنیم که تنها محدودیت چنین استقلالی، شکلگیری روابط رسمیِ ائتلافی با قدرتهای فرامنطقهای و تبدیل شدن قلمرو یک کشور به سکوی پرتاب سیاست خارجی آن قدرتهاست.
ترکیه نخستین کشوری بود که به ترتیب در سال 2011 و 2012 کنوانسیون استانبول در زمینه جلوگیری و مبارزه با خشونت و خشونت خانگی علیه زنان را امضا و تصویب کرد و در راستای تعهدات خود طبق این کنوانسیون، عمده تغییرات قانونی را برای جلوگیری از خشونت علیه زنان به تصویب رسانده است.
آنچه روند تحولات منطقه را برای ایران حساستر میکند، جایگاه ویژه آذربایجان در کریدور شمال–جنوب است.
تغییر رفتار شورای همکاری خلیج فارس را نمی توان پدیده ای ناگهانی دانست، بلکه حاصل فرآیندی است که توسط متغیرهایی زمینه سازی شده است.
آسهآن بعید است بتواند درباره مفهوم «اکثریت جهانی» به یک اجماع داخلی برسد.
با وجود فشارهای ایالات متحده، روابط هند و روسیه نه احتمالاً گسترش چشمگیری خواهد داشت و نه کاهش قابلتوجهی.