تجدید آرایش ژئوپلیتیکی و تنوع تجاری: پاسخ استراتژیک هند به سیاستهای تعرفهای ایالات متحده
محدودیتهای هزینهای در توازن هستهای راهبردی آمریکا–روسیه پس از نیواستارت
سایه بیزانس بر فرهنگ روسیه
قفقاز جنوبی در یک لحظه تاریخی قرار دارد
آیا واقعا تهدیدی از سوی چین و روسیه در گرینلند وجود دارد؟
ترکیه بازیگر تعیین کننده در نظم نوظهور
تلاش هند برای تنوعبخشی اقتصادی با ادعای استقلال استراتژیک در امور نظامی نیز همراه است.
اینطور به نظر میرسد که دوگین در نظریه ژئوپلیتیک خود به ایده برخورد تمدنهای هانتینگتون همچنین فرانسیس فوکویاما در ایده پایان تاریخ نزدیک شده است.
هرچند هنوز زود است بگوییم که چین به صورت کامل راهبرد رشد خود را تغییر داده، اما سیاست "تعدیل چرخهای" نشان می دهد که بازار این کشور باید خود را برای نوسان کوتاه مدت، بیشتر آماده کند.
مفهوم همکاری راهبردی دریایی هنوز در شراکت راهبردی روسیه و چین شکل نگرفته است. این موضوع در تاریخ روابط دو کشور چندان اهمیت نداشته اما نبود آن در شرایط فعلی و آینده، به چشم میآید.
مسکو و متحدانش در سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) و سازمان همکاری شانگهای (SCO) در حال آماده سازی اقدامات برای تقویت مرز با افغانستان هستند. به گفته الکساندر لوکاشنکو، رئیس جمهور بلاروس، تصمیمات مشخصی در اواسط ماه سپتامبر در شهر دوشنبه، جایی که سران کشورهای CSTO و SCO گرد هم میآیند، گرفته می شود.
پکن به درخواست آمریکا تن داد و با مذاکرات مجازی بین مقامات نظامی چین و آمریکا موافقت کرد. آنها در مورد افغانستان و خطرات درگیری در دریای چین جنوبی گفتگو کردند. در همان زمان، فرماندهی استراتژیک ایالات متحده اعلام کرد که در چند سال آینده جمهوری خلق چین و نه فدراسیون روسیه، اصلی ترینتهدید هسته ای برای آمریکا خواهند شد.
مداخله ایالات متحده در افغانستان از اکتبر 2001 میلادی آغاز شده و تقریبا دو دهه طول کشید. عملیات نظامی روسیه در سوریه از سپتامبر 2015 میلادی آغاز شده و تقریبا 6 سال است که ادامه دارد. هر دو قدرت مبنای مداخله خود را مبارزه با تروریسم بین المللی اعلام کردند: آمریکا با هدف مقابله با طالبان و القاعده به افغانستان رفت و روسیه هم برای رویارویی با داعش و گروههای تروریستی وابسته به آن و مخالف اسد در سوریه ورود کرد.
تهران از کشف بزرگترین میدان گاز طبیعی در بخش ایران در دریای خزر در نزدیکی شهر چالوس خبر داد. تحلیلگران غربی چشم انداز توسعه میدان به همین نام را با توافقنامههای بلندمدت بین ایران و چین و روسیه پیوند میدهند. کارشناسان روسی اعتراف میکنند که چین از گاز ایران در جهت منافع خود و نه برای صادرات به اروپا استفاده خواهد کرد.
ماهیت مشکل افغانستان برای آسیای میانه و روسیه در این است که افغانستان به منبع بی ثباتی برای منطقه تبدیل شود.