دریای خزر پس از بحران ۲۰۲۶: سناریوی بازآرایی ژئوپلیتیک انرژی و احیای «ترانسخزر»
ایران، روسیه و کریدور شمال-جنوب
چرا «جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران» شکست خورد
زنان؛ زیرساخت انتقال میراث فرهنگی ناملموس در منطقه اکو
ژئوپلتیک سود؛ ترکیه، برنده بیرونی جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران
ضرورت انتخاب رویکرد تحلیلی مناسب برای داوری دربارهٔ یادداشت تفاهم میان ایران و آمریکا
هیچ سناریویی برای احیای ترانسخزر بدون بررسی دقیق رفتار ترکمنستان قابل فهم نیست.
تلویزیون و شبکههای اجتماعی روس زبان هم این روزها مانند دیگر رسانههای بینالمللی به طور دائمی به موضوع درگذشت غمانگیز مهسا امینی پرداختهاند. دیدگاههای مختلفی در این باره در بین روسها وجود دارد و البته عمدتا به دلیل سیاق فرهنگی خودشان، نگاه مثبتی به بحث حجاب اجباری ندارند.
قرارداد آبی بین ایران و افغانستان در مورد هیرمند در سال 1351 تنها سند رسمی آبی در مورد رودخانههای مشترک ایران در مرزهای شرقی با همسایگان میباشد، اما متاسفانه بنا به علل مشهود و متعدد از سوی کشور افغانستان نادیده گرفته شده است و باعث بحرانهای انسانی و زیست محیطی عدیده ای در منطقه سیستان در سده اخیر پس از تشکیل کشور افغانستان شده است.
نوشتهی پیش رو به بررسی نتایج اقتصادی و سیاسی عضویت احتمالی ایران در گروه بریکس میپردازد. برای این هدف، ابتدا گروه بریکس، کارکردهای آن و امکان فراهم آمدن ساختاری برای دلارزدایی در گروه بریکس بررسی میشود. سپس پیامدهای عضویت ایران در گروه بریکس مورد بررسی قرار میگیرد.
رودخانه ارس، رودخانهای دائمی و فرامرزی است که بین 4 کشور ایران، ترکیه، جمهوری آذربایجان و ارمنستان در جریان است. به تبع فرامرزی بودن این رودخانه، حوضه آبریز ارس نیز بخشهایی از سرزمینهای 4 کشور یادشده را دربرمیگیرد. البته رودخانه ارس در گذشته عموماً به عنوان رودخانهای داخلی برای ایران محسوب میشده است. بعدها با تأسیس امپراتوری عثمانی، گسترش آن به سمت شرق و قراردادهای مرزی که با ایران از دوره صفویان به بعد به امضا رسانید، ارس تبدیل به رودخانهای مشترک بین ایران و عثمانی گردید. نکته مهم اینجاست که با امضای این توافقهای مرزی و اینکه ایران حدود حاکمیت عثمانیها را به رسمیت شناخت، عمده سرشاخهها و سرچشمههای ارس در خاک عثمانی قرار گرفتند و سرزمینهای ایرانی قفقاز و آذربایجان به عنوان مناطق پاییندستی این رودخانه فرامرزی تلقی شدند.
از سرگیری رقابت قدرتهای بزرگ به عنوان جلوه ای آشکار از روند تغییر نظم جهانی، از اواسط دهه 2010 به عامل تعیین کنندهای در روابط بینالملل تبدیل شده و پس از 24 فوریه در نتیجه جنگ اوکراین شکل مسلحانه به خود گرفت. دو نقطه درگیری در این رقابت به وضوح مشخص شده است: اوکراین، جایی که درگیری قبلاً آغاز شده است، و تایوان، جایی که احتمال آن رو به افزایش است. در تئاتر اروپا، جنگ در مقیاسی که از سال 1945 تاکنون دیده نشده در حال وقوع است. درگیری مسلحانه در اوکراین ماهیت طولانی به خود گرفت، اما در حال حاضر شش ماه نخست آن تأثیر جدی بر روابط بینالملل داشته است. این امر در زمینههایی مانند امنیت بینالمللی، ژئوپلیتیک، ژئواکونومیک و ارتباطات بین کشورها به معنای واقعی کلمه صدق میکند. نتیجه این تغییرات به افزایش شدید درگیریها در محیط بینالمللی و قبل از همه در اطراف روسیه، انجامیده است.
نانسی پلوسی در سفری ناگهانی به همراه سه نماینده دیگر کنگره یعنی جکی اسپیئر و آن اشو (هر دو مادری ارمنی دارند) و فرانک پالونه به ارمنستان رفت. ایروان را هم برای این سفر با پرچمهای آمریکا بزک کردند. اما چرایی و تاثیر این سفر شاید برای همگان محل پرسش است!
در تاریخ 15 تا 16 سپتامبر 2022، اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای در سمرقند (جمهوری ازبکستان) - یکی از قدیمی ترین شهرهای جهان - برگزار می شود. مقدمات آن به خط پایان رسید و بررسیهای زیادی از طریق تمام مکانیسمهای همکاری انجام شد. بیش از 80 رویداد تحت ریاست ازبکستان برگزار شد و در چارچوب آن تبادل نظر عمیقی بین نمایندگان هشت کشور عضو سازمان همکاری شانگهای که به جستجوی پاسخهای جمعی برای حادترین چالشها و تهدیدهای منطقهای و جهانی اختصاص داشت، انجام شد.
مدیر برنامه والدای، مینویسد: آیا اتحاد جماهیر شوروی در زمان گورباچف محکوم به فروپاشی بود؟ آیا کسی میتوانست او را متوقف کند؟ متاسفانه فرهنگ همکاری در کمیته مرکزی به نحوی بود که رهبری جمعی را غیر ممکن میکرد و اصل "حق همیشه با رئیس است" بر آن چیره بود.