دیپلماسی اقلیمی اروپا در آسیای مرکزی: امنیت انرژی یا استعمار سبز؟
گامبهگام در مسیر تغییر
کریدور ترانزیتی ایران–پاکستان در میانه تنشها و محاصره دریایی ایران
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
کشورهای آسیای مرکزی، با وجود آنکه اقتصادهای آنها تا چند دهه گذشته متکی به انرژی فسیلی (نفت و گاز) بودهاند، اکنون فرصت تبدیلشدن به قطب انرژی پاک منطقه را دارند.
افغانستان که یک کشور غنی از معادن است میتواند با یک اداره درست و قطع مسیر فساد در حکومت، شرایط مردم خود را بهبود بخشد.
کشور افغانستان همزبان و هممذهب با ایران است و از سالهای دور، دو کشور ارتباط عاطفی با یکدیگر داشتند و ایران همواره ثابت کرده که به کشور و مردم افغانستان علاقهمند است و در حوزه روابط انسانی بارها کمک شده تا مشکلات آنها به حداقل برسد.
در حالی که محافل تصمیم سازی دنیا در خصوص تحولات افغانستان دچار تردید هستند، اردوغان فرار رو به جلو برای نفوذ به دیپلماسی کابل را دنبال میکند.
طالبان بعد از سیطره بر افغانستان رویکردهای خود را برای مرحله آتی اعلام میکند و همه میخواهند بدانند مهمترین شخصیتهای طالبان که افغانستان را اداره خواهند کرد چه کسانی هستند و آیا اینها نقش رسمی در اداره کشور طی این مرحله دارند یا خیر.
فاجعه سیاسی و انسانی در افغانستان تهدیدی برای افزایش گرایش های استبدادی در تاجیکستان و ازبکستان است.
هر چند هنوز از روابط طالبان و امارت اسلامی با کشورهای همسایه و منطقه چیزی مشخص نیست و فعلا سیاستهای تجاری افغانستان جدید معلوم نشده اما آنچه که تا کنون رخ داده این است که فعلا صاحبان کالای هندی و ایرانی رغبتی به تبادل محمولات خود از طریق مرز میلک، دوغارون و ماهیرود به سمت افغانستان ندارند و پیشبینی میشود تا روشن شدن مواضع طالبان، تردد بارها از مسیر ایران کاهش یابد.
شاید روسیه دوست نداشته باشد که شاهد تأسیس یک امارت اسلامی در چند مایلی مرزهای خود باشد، اما تا زمانی که دستور کار طالبان مانند داعش محلی باشد و جهان را شامل نشود و تمرکز آنها بر اعمال قوانین شرعی در افغانستان باشد، هرچقدر هم که این موضوع بد باشد، از نظر مسکو قابل تحمل است.
ماهیت مشکل افغانستان برای آسیای میانه و روسیه در این است که افغانستان به منبع بی ثباتی برای منطقه تبدیل شود.