دیپلماسی اقلیمی اروپا در آسیای مرکزی: امنیت انرژی یا استعمار سبز؟
گامبهگام در مسیر تغییر
کریدور ترانزیتی ایران–پاکستان در میانه تنشها و محاصره دریایی ایران
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
کشورهای آسیای مرکزی، با وجود آنکه اقتصادهای آنها تا چند دهه گذشته متکی به انرژی فسیلی (نفت و گاز) بودهاند، اکنون فرصت تبدیلشدن به قطب انرژی پاک منطقه را دارند.
جمعی از فعالان مهاجر افغانستانی در ایران در یک بیانیه پیرامون تحولات اخیر کشور خواهان اقدام هرچه سریعتر کشورهای منطقه، جامعه جهانی و همچنین سازمان ملل برای جلوگیری از فاجعه انسانی در افغانستان، ساماندهی سریع وضعیت آوارگان و برگزاری نشست فوری شورای امنیت سازمان ملل شدهاند.
حزب کمونیست چین، تقریباً ۹۲ میلیون نفر عضو دارد که ۶٫۶ درصد کل جمعیت چین به حساب میآید. ساختار حزب و حکومت در برخی سطوح درهم آمیخته است. از جمله این حزب با برخورداری از حق انحصاری دو سوم کرسیهای «کنگره ملی خلق» بر مجلس سفلی قانونگذاری تسلط دارد. حزب کمونیست همچنین بر ساختارهای مرکزی، ایالتی و محلی حکومت کنترل دارد.
دو دهه پساز آنکه نیروهای غربی، طالبان را از قدرت به زیر کشیدند و چهار ماه بعد از دستور «جو بایدن» برای خروج دایمی از افغانستان، دولت کابل دیگر کنترل چندانی بر کشورش ندارد.
دریاچههای خشک شده، فلامینگوهای مرده و "لیزاب یا موسیلاژ دریایی"؛ رویدادهای شدید آب و هوایی در ترکیه طی سال گذشته زنگ خطر تغییرات اقلیمی را برای این کشور به صدا درآوردهاند.
محمدرضا بهرامی سفیر سابق ایران در افغانستان در توییتی نوشت: نظم فعلی در افغانستان برخاسته از نشست بن یک در سال ۲۰۰۱ می باشد، این نظم در حال تغییر کردن است.
نفوذ جهانی چین، «بایدن» را به سمت سیاست تازهای سوق داده که هدف اصلی آن حفاظت از مشاغل و صنایع آمریکایی است. مدافعان حمایت دولتی از صنایع معتقدند که سیاستهای جدید این کشور باید پاسخی درخور در برابر نفوذ فزاینده چین، اطمینان از تامین مواد اولیه و توسعه تکنولوژی دهد. منتقدان اما بر این باورند که چنین سیاستهایی ناگزیر بازار آزاد را مخدوش میکند.
در اوایل دهه ۹۰، مقامهای روسی و چینی کار بر روی حل و فصل مناقشات مرزی دیرپا را آغاز کردند. این روند بهشدت کند پیش میرفت. توافق نهایی- که در سال ۲۰۰۸ به دست آمد- منجر به فروکش کردن ادعاهای دیرپا بر سر مرز مشترکی شد که بیش از ۲ هزار و ۶۰۰ مایل (حدود ۴۳۰۰ کیلومتر) مساحت دارد و زمینه را برای توسعه بیشتر و بهبودهای آتی فراهم کرد. سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه در آن زمان گفت: «تمام شرایط برای تبدیل مرزهای چین و روسیه به مرزهایی همواره باثبات، باز، دوستانه و مرزهایی شایسته توسعه و شکوفایی فراهم است.»
مجله نشنال اینترست در تازهترین یادداشت خود نوشت: استراتژیهای رقابتی آمریکا نسبت به چین، باید بر اساس اجتناب از رقابتهای تسلیحاتی پرهزینه شامل تقویت ظرفیت قدرتافکنی پیش برود تا در دام بازی چین نیفتد.