نشست آنکارا تجلی یک گذار بزرگ در نظم امنیتی جهانی است
چهاردهم مرداد ماه تقریبا دو هفته بعد از نشست مهم تهران، پوتین و اردوغان در سوچی بار دیگر با هم ملاقات کردند. آنچه رسما اعلام شد هدف این مذاکرات تقویت روابط اقتصادی و تجاری دوجانبه، اجرای پروژههای راهبردی مشترک در حوزه انرژی، صادرات غلات اوکراین و همچنین تحولات سوریه و قره باغ از موضوعات مهم دیدار پوتین و اردوغان بود.
ترکیه بر خلاف جمهوری اسلامی ایران، عادت دارد کوچکترین داشته خود را با تبلیغات گسترده به یک فناوری بیرقیب بدل کند. در حوزه نظامی هم مثل سریالهای این کشور شاهد اسطوره سازی هستیم.
روسای جمهور روسیه و ترکیه با وجود اختلافات بسیاری که در مسائل منطقه دارند، حداکثر میزان عملگرایی را در ارتباط با هم در دستور کار قرار دادهاند.
نظرسنجیهای مربوط به تورم ترکیه که میانگینی از پیشبینی ۱۰ موسسه از این شاخص اقتصادی است، بیانگر تورم ۸۱درصدی در ماه ژوئیه است. این نظرسنجیها نشان میدهد که ممکن است نرخ تورم در پاییز سال جاری به ۹۰درصد برسد، با این حال اقتصاددانان معتقدند روند تورم این کشور تا پایان سال نزولی شده و به عدد ۷۷درصد برسد.
مدتها قبل از اینکه آنکارا به عنوان مرکز دسیسههای جنگ سرد شناخته شود، استانبول به عنوان مرکز فتنه و محل سازماندهی گروههای رادیکال، جنبشهای انقلابی و عناصر تبعیدی مختلفی شناخته میشد که خواهان بازگشت به وطن و تصرف سرزمینهای مادری خود بودند. لذا جای تعجب ندارد که ترکیه میزبان گروههای افغان انتقام جویی باشد که به دنبال طرح یک نقشه برای بازگشت به قدرت هستند. اما باید توجه داشت که ترکیه امروزی متفاوت از ترکیه قدیم بوده و اهداف سیاست خارجی آن تغییر کرده است. ترکیه سودای رهبری کشورهای اسلامی و شریک تجاری قدرتمند را در سر دارد لذا اجازه فعالیت دادن به گروههای اپوزیسیون مختلف افغان در داخل خاک ترکیه، به معنای حمایت از آنها نیست و اگر این وضعیت در تضاد با منافع ملی ترکیه در افغانستان قرار گیرد ممکن است چنین مهماننوازی را در آینده کنار بگذارد.
اکونومیست در یک مطلب با بررسی سیاستهای نامتعارف اردوغان برای رسیدن به رشد اقتصادی بالا در شرایط تورمی، به این پرسش جواب میدهد که چرا رونق تورمی در یک اقتصاد نمیتواند به یک برد دستهجمعی ختم شود؟ این در حالی است که برخی از سیاستمداران نظیر رئیسجمهور ترکیه، کنترل و مهار تورم را اولویت اصلی یک اقتصاد نمیدانند و از ابزارهای پولی برای ایجاد رشد اقتصادی با تورم بالا بهره میبرند.
از زمان شروع بحران در غرب آسیا در سال 2011، دولت ترکیه به بهانه کنترل و محافظت از مرزها و پناهندگان به دنبال ایجاد منطقهای امن در خاک سوریه بود که در واقع هدف اصلی، تحت قیمومت درآوردن بخشی از خاک سوریه بود، اما مخالفت دولتهای غربی و منطقهای، دولت ترکیه را در تحقق این امر ناکام گذاشت؛ اما به نظر میرسد با تغییر و تحولاتی که اخیراً در معادلات منطقه پیش آمده است؛ رجب طیب اردوغان رئیسجمهوری ترکیه بار دیگر این مسئله را پیش کشیده است که این بار هم دلایل داخلی و خارجی خاص خود را دارد. ضمن توجه به دلایل تاریخی، به برخی دلایل سیاسی منطقهای و بینالمللی و دلایل سیاسی و اقتصادی داخلی اشاره میشود:
کارشناس مسائل ترکیه گفت: قرار بر این بود که ترکیه از روند فعلی عبور نکند تا به هر ترتیبی که شده بتواند دریای سیاه را امن نگه دارد و به همین دلیل به دنبال آن است که کریدور شمال و جنوب (از خلیجفارس تا دریای سیاه) را به هر ترتیب امن نگهدارد که البته روسیه هم تقریباً همین نظر را دارد.