راهآهن حجاز: احیای پروژه تاریخی در قلب ژئوپلیتیک خاورمیانه
فراخوان عضویت در گروههای مطالعاتی ایراس
جنگ ایران و آمریکا از نگاه روسها؛ آزمونی برای قدرت آمریکا و نظم جهانی
شانگهای در برابر آزمون ژئوپلیتیک؛ ایران، هند و پاکستان در بیشکک
تحلیل روسی از وضعیت جهانی؛ از ضرورت بازآرایی اقتصاد جهانی تا بحران خاورمیانه
گسترش خط فارسی در تاجیکستان؛ آرام و تدریجی
از منظر ژئوپلیتیکی، چین در پی شکل دهی به یک نظام چندقطبی است که در آن، قدرتهای غیرغربی بتوانند نقش مستقل و موثر ایفا کنند.
ایرانشناسی بهعنوان یک شاخه میانرشتهای از مطالعات منطقهای، در چین طی دهههای اخیر از سطح محدود مطالعات زبانی فراتر رفته و به یکی از ابعاد مهم پژوهشهای خاورمیانهشناسی بدل شده است. جایگاه ایران بهعنوان بازیگر راهبردی در غرب آسیا، نقش تمدنی آن در تاریخ جاده ابریشم و پیوندهای زبانی و فرهنگی میان ایران و چین، انگیزههای اصلی رشد این حوزه بودهاند.
واردات نفت ایران به چین نه تنها از نظر حجم قابل توجه است، بلکه به واسطه قرارداد ۲۵ ساله همکاریهای راهبردی 2 کشور، نشانگر تعمیق روابط سیاسی و اقتصادی تهران و پکن نیز هست.
پس از تجاوز نظامی اسرائیل به ایران، این انتقاد از نوع رویکرد سازمان همکاری شانگهای مطرح شده است که این سازمان می بایست واکنشی فراتر از صدور بیانیه محکومیت این تجاوز به یکی از اعضای اصلی خود داشته باشد. به نظر می رسد دلیل انتقادات مطرح شده، برداشت ها و نگرش های نادرست از این سازمان و نیز اطلاق تعابیر غیر واقع بینانه ای مانند «اتحاد شرقی ضد هژمونیک»، «ناتوی شرق» یا «ورشوی جدید» است که طی دو دهه گذشته در کشورمان مطرح شده است. در حالی که سازمان همکاری شانگهای اساساً یک مجموعه مبتنی بر «امنیت دسته جمعی» نیست و برخلاف ماده 4 پیمان ورشو و ماده 5 پیمان ناتو، در هیچ یک از بندها و مفاد منشور (اساسنامه) 26 ماده ای این سازمان، اشاره ای به «تعهد اعضا به دفاع متقابل» نشده است و لذا این سازمان هیچ تعهدی به دفاع از اعضای خود از جمله ایران در مقابل تهدیدات خارجی ندارد. واقعیت این است که ایران در دوره تاریخ معاصر خود از پیمان سعد آباد (1316) و پیمان سنتو (1338) تا سازمان همکاری شانگهای، عضو هیج پیمان و یا سازمان منطقه ای مبتنی بر «دفاع متقابل» و «امنیت دسته جمعی» نبوده است. در این یادداشت تحلیلی به برخی از نکات و ملاحظات مهم در رابطه با سازمان همکاری شانگهای اشاره شده است که امید است در اصلاح برخی برداشت ها و نگرش های نادرست و نیز انتظارات غیر واقع بینانه از این سازمان منطقه ای کمک نماید.
دولت ترامپ تلاش میکند تا شکافی بین مسکو و پکن ایجاد کند.
رئیس جمهوری چین توجه خاصی به ادامه روابط دوستانه و راهبردی با ایران دارد.