تحول آرایش حزبی در دومای دولتی روسیه؛ از تکثر پساشوروی تا ثبات نامتقارن، انتخابات ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۶
سیاست خارجی ارمنستان پس از ۳۵ سال استقلال؛ روسیه، غرب و جایگاه ایران در راهبرد جدید ایروان
“سپر آشیل“ و چشمانداز تنش زدایی در روابط ترکیه و یونان؛ تقویت بازدارندگی یا تعمیق شکاف؟
دلارزدایی در بریکس؛ گامهای کوچک برای تغییر یک نظم بزرگ
شخصیت؛ آثار و مبانی اندیشگی الکساندر دوگین: از متافیزیک سیاسی تا استراتژیهای نئواوراسیاگرا
بازآفرینی «کارتاز»: قمار هرمز و ظهور «مونتروی خلیج فارس»
کانال هندی WION که پربازدیدترین تلویزیون اینترنتی این کشور است، در گزارشی مفصل به تحلیل سفر حسین امیرعبداللهیان به هند پرداخته و میگوید:
تاریخ افغانستان نشان میدهد که هیچ دولتی بدون حمایت کشورهای منطقه و فرا منطقه در افغانستان پایدار نمانده و هیچ گروه نظامی مخالف دولت کابل بدون حمایت کشورهای منطقه و فرا منطقه بر دولت مستقر در کابل پیروز نشده است. حمایت صریح و آشکار نظام بینالملل از حکومت فعلی افغانستان زمانی میسر میشود که دولت طالبان شناسایی بینالمللی را به دست آورد. اگر حکومت طالبان شناسایی را به دست آورد، آن گاه ادبیات دیپلماتیک و بنگاههای خبری کشورها، مخالفان حکومت طالبان را به عنوان گروههای شورشی یاد خواهند کرد و این تعابیر از جانب دولتهایی که طالبان را به رسمیت بشناسند، مبنای حقوقی پیدا میکند. در غیر این صورت، حتی اگر طالبان با تمام توان نظامی در قلمرو جغرافیایی افغانستان حاکمیت نظامی داشته باشد، مخالفان طالبان در صحنه بینالملل وجاهت سیاسی خود را تقویت خواهند کرد.
در میان جمهوریهای سابق شوروی، رویکرد نسبت به فدراسیون روسیه متفاوت است، از سابقه عداوت و جنگ طی 3 دهه اخیر گرفته تا دوستی بی حد و حصر و حتی نوعی وابستگی شدید به کرملین.
ازبکستان در حال تقویت مشارکت استراتژیک با چین است تا مشکلات لجستیکی و جغرافیایی خود را مرتفع نماید.
پس از فروپاشی شوروی، منطقه قفقاز جنوبی در دست یابی به یک الگوی همکاری منطقه ای یا یک سازمان منطقه ای ناکام بوده است. «ابتکار قفقاز صلح خواه» (ادوارد شواردنادزه)، «پیمان ثبات برای قفقاز» (سلیمان دمیرل)، «سکوی ثبات و همکاری در قفقاز» (رجب طیب اردوغان) و «قفقاز یکپارچه» (میخائیل ساکاشویلی) از جمله طرح ها و ابتکار عمل های متعددی است که طی سه دهه اخیر مطرح شده است، اما به واسطه اختلافات کشورهای منطقه قفقاز به نتیجه عملی نرسیده است.
تردیدی وجود ندارد که جنگ روسیه علیه اوکراین، اثرات پایداری بر ساختارهای سیاسی و اقتصادی جهان خواهد گذاشت و ابعاد این تاثیرات تنها با گذشت زمان مشخص خواهد شد. از پیش، به دلیل این جنگ، اختلالها در زنجیرههای تامین شدت پیدا کرده و بر فشارهای تورمی افزوده شده است. اما در ابعاد بزرگتر، به نظر میرسد جهان در آستانه «دومین جنگ سرد» قرار دارد: مشاهده میکنیم که بار دیگر، ایالاتمتحده در حال تلاش برای ایجاد ائتلافی از دموکراسیها برای مقابله با محور روسیه-چین است و بار دیگر، ریسک شروع جنگ هستهای در مرکز توجه سیاست بینالملل قرار گرفته است. همچنین بار دیگر، بلوک بزرگی از کشورهای غیرمتعهد که اکنون «جنوب جهانی» (Global South) نامیده میشوند، وجود دارد که هر دو طرف، یعنی آمریکا و همپیمانان آن از یکسو و چین و روسیه از سوی دیگر، تلاش میکنند آنها را به سوی خود جذب کنند.
در ژانویه 2022 در کشور قزاقستان پس از افزایش نرخ سوخت گاز برای وسایل نقلیه گازسوز اعتراضات گستردهای در غرب کشور شروع و شهرهای مهم کشور به ویژه آلماتی را در برگرفت، در این اعتراضات مردم بیشتر بر ناعدالتی و فساد گسترده خانواده نورسلطان نظربایف بر اقتصاد کشور معترض بودند.
یکی از دلایل مهم حمله روسیه به اوکراین در 24 فوریه 2022 اصرار اوکراین به عضویت در ناتو بود. اکنون، پس از گذشت حدود چهار ماه از این جنگ بی حاصل فنلاند و سوئد که نمونه های موفق سیاست بیطرفی در نظام بین الملل بودند، بخاطر انچه که امنیت در برابر تجاوز احتمالی روسیه شناخته میشود، تصمیم گرفتند به سازمان پیمان آتلانتیک شمالی بپیوندند، اما این تصمیم به دلایل زیر نه تنها امنیت این دو کشور را تضمین نمیکند، بلکه برعکس موجب ناامنی بیشتر برای شمال اروپا در سالهای آینده خواهد شد.