از بحران کنترل فنی تا خلأ حکمرانی جهانی
پاکستان و نهادینهشدن قدرت نظامی؛ عاصم منیر فراتر از یک فرمانده
تحول راهبردی در حمایت ناتو از اوکراین؛ بازآرایی تقسیم کار امنیتی اروپا-آمریکا
از «شبکه مخفی» تا ادعای «کودتای شوروی»: نقد مستند روایت بن مکاینتایر درباره کوزیچکین و حزب توده
تحول آرایش حزبی در دومای دولتی روسیه؛ از تکثر پساشوروی تا ثبات نامتقارن، انتخابات ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۶
سیاست خارجی ارمنستان پس از ۳۵ سال استقلال؛ روسیه، غرب و جایگاه ایران در راهبرد جدید ایروان
موسسه ی لازارف در سال 1815 با نام «مدرسه ارامنه لازارف[1] » تاسیس شد و به یکی از بهترین موسسات آموزشی مسکو تبدیل شد.
وسیه شاید در بلوکِ قدرت، حرفی برای گفتن داشته باشد، ولی به گواهیِ تاریخِ دیروز و امروزش، در میانِ همسایگان و نیز دیگر نقاط جهان، محبوبیتی ندارد و این را نه رویِ صفحاتِ کاغذ یا شبکه های مجازی که در مناسباتِ فردی و اجتماعیِ مردمِ جهان با توریست ها و گردشگرانِ روسی به رایُ العین می توان دید.
جمعی از فعالان مهاجر افغانستانی در ایران در یک بیانیه پیرامون تحولات اخیر کشور خواهان اقدام هرچه سریعتر کشورهای منطقه، جامعه جهانی و همچنین سازمان ملل برای جلوگیری از فاجعه انسانی در افغانستان، ساماندهی سریع وضعیت آوارگان و برگزاری نشست فوری شورای امنیت سازمان ملل شدهاند.
حزب کمونیست چین، تقریباً ۹۲ میلیون نفر عضو دارد که ۶٫۶ درصد کل جمعیت چین به حساب میآید. ساختار حزب و حکومت در برخی سطوح درهم آمیخته است. از جمله این حزب با برخورداری از حق انحصاری دو سوم کرسیهای «کنگره ملی خلق» بر مجلس سفلی قانونگذاری تسلط دارد. حزب کمونیست همچنین بر ساختارهای مرکزی، ایالتی و محلی حکومت کنترل دارد.
دو دهه پساز آنکه نیروهای غربی، طالبان را از قدرت به زیر کشیدند و چهار ماه بعد از دستور «جو بایدن» برای خروج دایمی از افغانستان، دولت کابل دیگر کنترل چندانی بر کشورش ندارد.
دریاچههای خشک شده، فلامینگوهای مرده و "لیزاب یا موسیلاژ دریایی"؛ رویدادهای شدید آب و هوایی در ترکیه طی سال گذشته زنگ خطر تغییرات اقلیمی را برای این کشور به صدا درآوردهاند.
نفوذ جهانی چین، «بایدن» را به سمت سیاست تازهای سوق داده که هدف اصلی آن حفاظت از مشاغل و صنایع آمریکایی است. مدافعان حمایت دولتی از صنایع معتقدند که سیاستهای جدید این کشور باید پاسخی درخور در برابر نفوذ فزاینده چین، اطمینان از تامین مواد اولیه و توسعه تکنولوژی دهد. منتقدان اما بر این باورند که چنین سیاستهایی ناگزیر بازار آزاد را مخدوش میکند.
در اوایل دهه ۹۰، مقامهای روسی و چینی کار بر روی حل و فصل مناقشات مرزی دیرپا را آغاز کردند. این روند بهشدت کند پیش میرفت. توافق نهایی- که در سال ۲۰۰۸ به دست آمد- منجر به فروکش کردن ادعاهای دیرپا بر سر مرز مشترکی شد که بیش از ۲ هزار و ۶۰۰ مایل (حدود ۴۳۰۰ کیلومتر) مساحت دارد و زمینه را برای توسعه بیشتر و بهبودهای آتی فراهم کرد. سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه در آن زمان گفت: «تمام شرایط برای تبدیل مرزهای چین و روسیه به مرزهایی همواره باثبات، باز، دوستانه و مرزهایی شایسته توسعه و شکوفایی فراهم است.»