دریای خزر پس از بحران ۲۰۲۶: سناریوی بازآرایی ژئوپلیتیک انرژی و احیای «ترانسخزر»
ایران، روسیه و کریدور شمال-جنوب
چرا «جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران» شکست خورد
زنان؛ زیرساخت انتقال میراث فرهنگی ناملموس در منطقه اکو
ژئوپلتیک سود؛ ترکیه، برنده بیرونی جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران
ضرورت انتخاب رویکرد تحلیلی مناسب برای داوری دربارهٔ یادداشت تفاهم میان ایران و آمریکا
مطالعهای تطبیقی در ده کشور عضو اکو
یکی از منابع قدرت نرم کشورها دیپلماسی گردشگری است؛ برنامهریزی برای معرفی توان و ظرفیتهای ایران در این حوزه و فراهم آوردن زمینههای حضور آسان گردشگران تاجیک، از راهکارهای مناسب برای تعمیق روابط دو کشور همزبان ایران و تاجیکستان است.
نیم قرن گذشته افغانستان آبستن حوادثی سیاسی به اندازه کل تاریخ افغانستان بود. به جز مساله جابهجایی چندین باره قدرت و تغییر نظام سیاسی از پادشاهی به کمونیستی، طالبان و جمهوریت در کمتر از 30 سال نقش اقوام افغانستان هم بارها در این مدت کوتاه تغییر کرد. از جمله این اقوام هزارهها بودند که به خاطر قرابت مذهبی و زبانی با جمهوری اسلامی ایران بیشتر مورد توجه ایرانیان قرار گرفتند.
مقامات دولت ایران در پی تأسیس خطوط هوایی مناسبی بودند که به لحاظ خدمات حمل و نقل پستی و مسافری، برای کشور نیز مزایایی داشته باشد. بدین منظور در آغاز، امتیاز خدمات هوایی داخلی ایران به شرکت آلمانی یونکرس داده شد. شرکت یونکرس اولین خط خود را در فوریه ۱۹۲۷ / اسفند ۱۳۰۵، و دومین خط را در ماه مارس تأسیس کرد. در نوامبر همان سال، دولت شوروی نیز با این شرکت پیمانی منعقد کرد که به موجب آن از ۱ مه ۱۹۲۷ / ۱۰ اردیبهشت ۱۳۰۶، یک خط هوایی منظم بین مسکو و تهران ارتباطی پستی هوایی میان این دو پایتخت برقرار می کرد.
چون دولت ایران و دولت جمهوری سوسیالیستی فدراتیو شوروی صمیمانه و متفقانه مایل اند که روابط حسنه همجواری و مناسبات مستحسنه بر ادری را فيما بين افراد ملت خود مستحکم نمایند، لهذا اشخاص مفصله الاسامی ذیل را برای مذاکره در نیل به این مقصود تعیین نمودند:
به مجرد اینکه بوی مسالمت و حسن تفاهم از سیاست دولت شوروی شنیده شد و امید تخلیه کامل گیلان متصور بود دولت ایران در صدد کمک به ملت قحطی زده روسیه برآمد.
روز ۱۶ اردیبهشت ۱۳۰۰ مراسم جشن تاجگذاری بعمل آمده نماینده شوروی در مراسم سلام در آخر نطق خود اظهار کرد:
آقای رتشتین با همراهانش به عنوان نماینده مختار شوروی در ایران از مسکو به گراستووسك و سپس به بادکوبه عازم، ۱۷ فروردین ۱۳۰۰ وارد باجگیران، سرحد شمال شرق ایران شد از آنجا به قوچان آمده و به واسطه بسته بودن راه روز ۲۱ وارد مشهد و ۵ اردیبهشت وارد طهران شد.