این مقبره در قرن ۱۵ میلادی طراحی و ساخته شده است. این آرامگاه در واقع سازه ای است که به عنوان آرامگاه پادشاهی برای اعضای خاندان تیموری ساخته شده و بخشی از مجموعه مصلی نیز محسوب می شود. در واقع این مقبره اصولا برای خاکسپاری بایسونگور فرزند حاکم تیموری یعنی شاهرخ خان توسط همسرش گوهر شاد ساخته شده است.
مقبره مذکور تحت عنوان Gawhar Shad Mausoleum که به اشتباه مقبره گوهرشاد از آن یاد می شود بلکه مزار بایسونگور فرزند گوهر شاد و شاهرخ تیموری است. این مقبره در قرن ۱۵ به دستور خود گوهر شاد ساخته شده است تا جسد فرزندش در آنجا به خاک سپرده شود. مقبره با گنبدی در مرکز بنا یک شکل صلیبی دارد. این گنبد مهمترین مشخصه سازه مقبره گوهرشاد در افغانستان می باشد
مقبره ای که به سبک معماری ایرانی ساخته شده و به سال ۱۴۳۸ میلادی تکمیل شده است. جالب است بدانید که معمار این مقبره نیز قوام الدین شیرازی می باشد.
این مقبره ساخت آن به سال ۱۴۳۸ توسط قوام الدین به پایان رسید. محل این مقبره در مجموعه مصلی به خاطر مجاورتش با اقامتگاه پادشاهی در باغ زاگان بسیار راحت است. جالب است بدانید که پس از گذشت سال ها، اعضای بیشتری از خانواده بایسونگور در کنار او در این مقبره به خاک سپرده شدند. از جمله این افراد می توان به اسامی زیر اشاره نمود:
گوهرشاد خاتون
برادر گوهرشاد موسوم به امیر وفی تارخان
فرزند برادرش محمد جوکی
فرزندان بایسونگور مثل سلطان محمد و علاالدوله
متاسفانه در قرن ۲۰، مقبره گوهرشاد در افغانستان دچار خسارات زیادی شد مخصوصا گبه این مقبره که شدیدا تخریب شد. مداخله انجام شده در دهه ۱۹۵۰ منجر به تغییر ظاهری این بنا شد و نمای شرقی جدید ساخته شد و ضمنا محراب شش ضلعی تخریب شده و محراب مستطیلی جایگزین آن شد
