ایران در هندسه نوین اوراسیا؛ چالشها و فرصتهای بازیگری در کریدورهای ترانزیتی
گفتوگو با مهدی سنایی نویسنده «شرقشناسی در روسیه»
کنوانسیون کاسپین: گزینههای پیش روی ایران در شرایط کنونی
پرچم، استقلال و حافظه ملتها؛ از هند و پاکستان تا ایران
از چابهار تا کریدور بینالمللی شمال–جنوب (INSTC): آیا هند در سکوت در حال ایجاد یک راهبرد اوراسیایی از طریق ایران است؟
آیا طالبان از اصول اعتقادی خود در خصوص آموزش کوتاه خواهد آمد؟
در این نوشتار تلاش خواهد شد تا مواضع دولت و مردم افغانستان از زمان تشکیل رژیم صهیونیستی تا کنون مورد بررسی قرار گیرد.
پاکستان از زمان استقلال در سال ۱۹۴۷، تجربههای متعددی از نوسانات سیاسی، نظامی و اجتماعی داشته است. با این حال، یکی از تغییرات عمدهای که در دهههای اخیر رخ داده است، ظهور «آقازادهها» یا فرزندان نخبگان سیاسی و چهرههای اجتماعی به عنوان بازیگران جدید در صحنه سیاسی این کشور است. این تغییر به شکلگیری مناسبات جدید در ساختار سیاسی پاکستان منجر خواهد شد. ظهور بازیگران جدید و تغییرات در صحنۀ سیاسی پاکستان نشاندهندۀ دینامیک پیچیده و در حال تحول این کشور است. هر یک از این بازیگران با خاستگاهها و پایگاههای اجتماعی متنوع، ارتباطات داخلی و بیرونی متفاوت و چشماندازهای متمایز خود، تأثیرات عمیقی بر ساختار سیاسی آیندۀ پاکستان دارند.
روز سهشنبه، وزارت دفاع روسیه تصاویری از بمبافکنهای سوخو-۳۴ منتشر کرد که به نظر میرسد نیروهای اوکراینی را در کورسک هدف قرار دادند.
این گزارش نگاهی اجمالی به وضعیت کنونی افغانستان در دوران حکومت طالبان دارد.
فشار مضاعف تحریمهای بینالمللی از ۲۰۱۴ که انگیزهای برای تأسیس مجمع اقتصادی شرق شد پس از ۲۰۲۲ و تشدید تحریمهای اقتصادی بر کرملین، اولویت توسعه خاور دور را بیشتر مورد توجه قرار داد.
کامکا به صورت کلی در قالب دو هویت کارکردی قابل بررسی است. نخست، بهعنوان یک مجمع سیاسی-اقتصادی که با حمایت ایالاتمتحدۀ آمریکا در منطقه فعالیتی بالغ بر 10 سال را تجربه کرده است. و دوم، بهعنوان یک ایده یا گفتمان ژئوپلیتیکی، ژئواکونومیکی و ژئوکالچری که مجدداً توسط آمریکا توسعه یافته است. هرکدام از این وجوهِ کارکردی، میتواند اهداف، رویکردها و دلالتهای مختلفی را دنبال کند.
از آنجایی که بخش عمده تجارت ایران با روسیه با بخش پرجمعیت غربی این کشور از جمله شهرهای مسکو، سن پترزبورگ، کازان، روستوف و قفقاز شمالی صورت میگیرد، مسیر اصلی تجارت و ترانزیت بین این دو کشور لزوما از جمهوری آذربایجان عبور میکند.
قزاقستان اعلام کرده است که قصد دارد وابستگی آب به کشورهای همسایه را تا 25 درصد کاهش دهد.