دیپلماسی اقلیمی اروپا در آسیای مرکزی: امنیت انرژی یا استعمار سبز؟
گامبهگام در مسیر تغییر
کریدور ترانزیتی ایران–پاکستان در میانه تنشها و محاصره دریایی ایران
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
کشورهای آسیای مرکزی، با وجود آنکه اقتصادهای آنها تا چند دهه گذشته متکی به انرژی فسیلی (نفت و گاز) بودهاند، اکنون فرصت تبدیلشدن به قطب انرژی پاک منطقه را دارند.
براساس دادههای گمرک افغانستان، از ژانویه تا می ۲۰۲۳ مجموع صادرات کشور با افزایش ۹ درصدی نسبت به مدت مشابه سال گذشته به ۰.۷۳ میلیارد دلار رسیده است. در این میان، منسوجات و زغال سنگ به ترتیب رشد ۳۸.۵ و ۱۶.۵ درصدی بیشتر رشد را داشته است.
«شی جینپینگ» رئیسجمهوری چین هفته گذشته بهطور ناگهانی دو ژنرال ارشد را در نیروی موشکی جایگزین کرد؛ یک تغییر غیرقابل توضیح که حاکی از سوءظن به اختلاس یا سایر رفتارهای نادرست در بازوی حساس ارتش است. او پیش از این وزیر امور خارجه خود «چین گانگ» را هم برکنار کرده بود. «اندرو ان.دی.یانگ»، کارشناس ارتش چین که پیشتر از مقامهای ارشد دفاعی تایوان بود، میگوید: «بدیهی است که مشکلی در سیستم رخ داده است که احتمالا به نظم و فساد مربوط میشود.»
هند یکی از بازیگرانِ «در حال برآمدن» در سیاست و اقتصاد جهانی است. با وجود این، هدفگذاری تبدیل شدن به «قدرتی بزرگ»، الزاما نیازمند توسعه هرچه بیشتر روابط با جهان خارج و تنوع بخشیدن به گونههای مناسبات خود با سایر بازیگران است. سیاستی که علاوه بر چشمانداز پیشبرد روابط با بخشهای مختلف جهان، در ابتدا، گسترش روابط با حوزههای پیرامونی (جغرافیای نزدیک) و ایجاد بستری مطمئن و پایدار برای همکاریهای اقتصادی، تجاری، فرهنگی و امنیتی را ضروری نشان میدهد. بر این اساس، آسیای مرکزی، منطقهای کلیدی برای هند محسوب شده و همگرایی با آن، یکی از اقتضائات حضور مؤثر دهلی در عرصه سیاست و اقتصاد جهان آینده است.
سعید محمدی کاوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: چین در حال تبدیل شدن به یک شریک دیپلماتیک محبوب است. چین به عنوان عضوی از گروه بریکس خود را متعهد به ترویج برابری اقتصادی و منافع متقابل در سراسر جهان در حال توسعه کرده که روابط خود را با چندین کشور آفریقایی و آمریکای لاتین تقویت کرده است.
وضعیت روابط روسیه و هند به هیچ وجه رضایت خاطر را جلب نمیکند. مشکلات تعامل دوجانبه به محدودیتهای نهادی، تأخیرهای بوروکراتیک، فقدان تخیل یا دخالت مخرب توسط کشورهای ثالث محدود نمیشود. نیاز به ارزیابی مجدد عمیق روابط ناشی از درک روندهای کلی در توسعه سیاست جهانی در مرحله کنونی است.
مورد تروریست لیبرال داریا ترپووا، که به طرز وحشیانهای کمیسر نظامی ولادلن تاتارسکی را به قتل رساند و دیگر مردم صلح جو و بی گناه را فلج کرد - کاملاً نشان دهنده است. البته همه لیبرالها تروریست نیستند، اما ایدئولوژی آنها دقیقاً در این راستا است.