دیپلماسی اقلیمی اروپا در آسیای مرکزی: امنیت انرژی یا استعمار سبز؟
گامبهگام در مسیر تغییر
کریدور ترانزیتی ایران–پاکستان در میانه تنشها و محاصره دریایی ایران
ساختار رقابت: سیاست قدرت در دوران پساغربی
گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
کشورهای آسیای مرکزی، با وجود آنکه اقتصادهای آنها تا چند دهه گذشته متکی به انرژی فسیلی (نفت و گاز) بودهاند، اکنون فرصت تبدیلشدن به قطب انرژی پاک منطقه را دارند.
دیپلماسی تمدن بهعنوان رویکردی نوین در سیاست خارجی، با هدف گسترش و تقویت روابط میان کشورها و ملتها از طریق تعاملات فرهنگی، تاریخی و اجتماعی شکل میگیرد. این دیپلماسی بر پایه درک عمیق از هویتها و فرهنگهای متفاوت بنا نهاده شده و به دنبال برقراری ارتباطات پایدار و مؤثر میان ملل است.
آنکارا در تلاش است تا با تقویت عمودی و افقی همگرایی ترکی (تعمیق همکاری موجود و گسترش موضوعهای تحت شمول آن)، در عین ارتقای قابلیتهای ژئوپلیتیک و راهبردی خود، اثربخشی خود را نیز در محیط بینالمللی افزایش دهد. روندی که در محافل رسانهای و آکادمیک این کشور، گاه از آن با عنوان «نقش رهبری ترکیه» (برای آسیای مرکزی و «جهان ترک») نیز یاد میشود. در چشمانداز مذکور، «نقش رهبری» به «نتایج سیستمی» منجر خواهد شد؛ چرا که در افزایش «قدرت» و «تأثیرگذاری» سیاست خارجی ترکیه در محیط بینالمللی تبلور خواهد یافت؛ بنابراین، اهمیت کانونی همگرایی ترکی (با محوریت سازمان دولتهای ترک)، مبتنی بر پیامدهای قابلپیشبینی «افزایش وزن» ترکیه در «مناسبات سیاست و تجارت جهانی» در نظر گرفته شده است.
هویت روسی از یک پیوند معنوی منحصر به فرد با مردم روسیه، ظرفیت آنها برای تفکر، شفقت و فداکاری جدایی ناپذیر است.
مهدی سنایی: بزرگترین دوست کشور ایران مردم ایراناند
در دهه ۹۰ میلادی، غرب در تقریبا تمام حوزهها پیشتاز بود: قدرت اقتصادی، دسترسی نظامی، نفوذ ایدئولوژیک و صادرات فرهنگی.