از چابهار تا کریدور بینالمللی شمال–جنوب (INSTC): آیا هند در سکوت در حال ایجاد یک راهبرد اوراسیایی از طریق ایران است؟
آیا طالبان از اصول اعتقادی خود در خصوص آموزش کوتاه خواهد آمد؟
توافق مکه؛ نشانهای از شکلگیری نظم امنیتی جدید در جنوب و غرب آسیا؟
“خانه از پایبست ویران است”: پیمان دفاعی خانۀ آل سعود–ترکیه–پاکستان و پیامدهای آن برای شبهقاره
پیمان دفاعی مکه؛ گامی به سوی معماری امنیتی جدید در غرب و جنوب آسیا
گروه پژوهشی مطالعات آسیای جنوب شرقی و شبهقاره
“توماس بارفیلد” دررابطه با افغانستان شناسی چنین گفته است: «افغانستان کشوری است که متاسفانه افرادی که کمتر از همه دربارهاش میدانند، با قاطعیت بیشتری در موردش اظهار نظر میکنند و به “یاوهگویی” درباره این کشور میپردازند» (بارفیلد، ۱۳۹۸: ۴۲۷)
کارشناس مسائل روسیه گفت: پس از پایان جنگ اوکراین ما شاهد به وجود آمدن معادلات جدید خواهیم بود، چراکه این جنگ امنیت غذایی جهان و امنیت انرژی را دستخوش تغییر و تهدید کرد.
هر دو معتقدند که روسیه در نهایت یک مشکل ثانویه برای سیاست آمریکا است و آینده روابط آمریکا و چین در بلند مدت اهمیت بیشتری دارد.
انگلیس که طی سالهای اخیر رویکردی خصمانه حتی شدیدتر از آمریکا در قبال روسیه در پیش گرفته، حالا میخواهد سوای از واشنگتن و بروکسل، یک محور اتحاد علیه مسکو شکل دهد.
پتر پوروشنکو که روزها را میشمارد تا دستگیر شود، از هر فرصتی برای خارج شدن از اوکراین استفاده میکند اما هربار به در بسته میخورد.
نیم قرن گذشته افغانستان آبستن حوادثی سیاسی به اندازه کل تاریخ افغانستان بود. به جز مساله جابهجایی چندین باره قدرت و تغییر نظام سیاسی از پادشاهی به کمونیستی، طالبان و جمهوریت در کمتر از 30 سال نقش اقوام افغانستان هم بارها در این مدت کوتاه تغییر کرد. از جمله این اقوام هزارهها بودند که به خاطر قرابت مذهبی و زبانی با جمهوری اسلامی ایران بیشتر مورد توجه ایرانیان قرار گرفتند.
ناتو به رهبری آمریکا تاکنون با ارسال تسلیحات بعضا راهبردی همچون راکتها دوش پرتاپ، توانستهاند به طور قابل توجهی سرعت پیشروی روسیه را کاهش داده و تلفات چشمگیری بر دوش کرملین بگذارند اما در تازهترین بسته کمک نظامی واشنگتن به کییف، موردی دیده میشود که ممکن است معادله جنگ را تغییر دهد.
روزهای بحران اوکراین به سه رقمی شدن نزدیک و روز به روز بر پیچیدگی بحران بویژه تشدید مشارکت عوامل ثالث افزوده می شود و با پیشرفت تحولات دسترسی به نوعی توافق و مصالحه از طریق گفتگو سخت تر و بعید بنظر می رسد. در شرایط کنونی مولفه های ذیل بر نقش و اهمیت این بحران در عرصه منطقه ای و بین المللی می افزاید: