فشار کنترلشده؛ راهبرد روسیه پس از انتخابات ارمنستان
در دل بحران فرصتی نهفته است
قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، در حالی در تاریخ ۶ ژوئیه نخستین سفر خود به روسیه را پس از برگزاری انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن این کشور انجام داد که تاکنون مقامهای ارشد روسیه، پیروزی حزب حاکم «قرارداد مدنی» به رهبری پاشینیان در انتخابات پارلمانی را تبریک نگفتهاند. نارضایتی روسیه بسیار فراتر از سکوت و خودداری آن از تبریک گفتن به پاشینیان است. در چنین شرایطی، روسیه به احتمال زیاد مجموعهای از اقدامات تنبیهی و فشارهای اقتصادی را علیه ارمنستان به کار خواهد گرفت. اما رویکرد روسیه، «فشار کنترلشده» خواهد بود و مسکو تمایلی ندارد که با اعمال فشار بیش از حد، ارمنستان را بهطور کامل به سوی غرب سوق دهد. اعمال تحریمهای اقتصادی فراگیر و رسمی علیه ارمنستان تنها در صورتی احتمال بیشتری پیدا خواهد کرد که ارمنستان بهطور رسمی از سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا خارج شود.
خطر تشعشعات هستهای و نقض مسئولیتهای زیستمحیطی یکی از جنبههای کمتر مطرحشده ولی بسیار حیاتی این اقدام نظامی، احتمال بالای نشت و پراکندگی مواد پرتوزا در اثر انفجار در مراکزی است که حاوی مقادیر قابلتوجهی مواد هستهای فعال بودند.
معاون موسسه ایراس با اشاره به تبعات بلندمدت بحران ایران برای نظام بینالملل تأکید کرد: بیعملی روسیه و چین در برابر اقدامات غیرقانونی غرب، اعتبار آنها را بهعنوان رهبران جریان ضدغربی تضعیف میکند.
پنج ماه از امضای توافق مشارکت جامع راهبردی ایران و روسیه نگذشته است که با تجاوز اسراییل و امریکا به ایران، موضوع ژرفا و گستره همکاری های دو کشور مورد بحث و تحلیل قرار گرفته است. اینکه عملکرد دولت روسیه در این جنگ تا چه میزان با مفاد این معاهده قابل توجیه و تبیین است در این یادداشت مورد بررسی قرار می گیرد.
دولت و شخص رئیسجمهور رویکرد روشنی در تعامل با همسایگان دارند و سفرهای متعددی به کشورهای همسایه صورت گرفته و همکاریهای اقتصادی با آنان در حال گسترش است.
اما روسیه در واکنش به سقوط دولت روس گرای یاناکویچ در اوکراین در سال ۲۰۱۴، با الحاق کریمه و حمایت از جداییطلبان در دونتسک و لوهانسک، مسکو نشان داد که اوکراین را بخشی از حیات خلوت خود میداند.
پیوندهای فرهنگی ایران با تاجیکهای آسیای مرکزی، با توجه به زمینههای مشترک تاریخی، زبانی و تمدنی، پتانسیل تبدیلشدن به ابزاری مؤثر در راستای تأمین امنیت منطقهای و منافع راهبردی ایران را دارد، اما این مسیر با فرصتها و چالشهایی نیز همراه است. از یک سو، این اشتراکها میتوانند زمینهساز همکاریهای فرهنگی، مقابله با افراطگرایی، و توسعۀ روابط پایدار میان ملتها شوند و ایران را قادر سازند تا از طریق قدرت نرم، نفوذ فرهنگیاش را در قلب آسیای مرکزی تعمیق بخشد. از سوی دیگر، چالشهایی مانند حساسیتهای ژئوپلیتیکی قدرتهای منطقهای، رقابت بازیگران رقیب و واکنشهای محتاطانه یا منفی دولتهای سکولار آسیای مرکزی میتوانند این مسیر را دشوار کنند.
روسیه از اوستیای جنوبی حمایت کرد و این منطقه به یک جمهوری خودخوانده تحت حمایت روسیه تبدیل شد، که هنوز هم به رسمیت شناخته نشده است.