سیاست خارجی ارمنستان پس از ۳۵ سال استقلال؛ روسیه، غرب و جایگاه ایران در راهبرد جدید ایروان
“سپر آشیل“ و چشمانداز تنش زدایی در روابط ترکیه و یونان؛ تقویت بازدارندگی یا تعمیق شکاف؟
دلارزدایی در بریکس؛ گامهای کوچک برای تغییر یک نظم بزرگ
شخصیت؛ آثار و مبانی اندیشگی الکساندر دوگین: از متافیزیک سیاسی تا استراتژیهای نئواوراسیاگرا
بازآفرینی «کارتاز»: قمار هرمز و ظهور «مونتروی خلیج فارس»
بریکس ۲۰۲۶؛ ملاحظات چین و پیامدهای آن برای ایران
زمانی که طالبان برای اولین بار، بین سالهای 1996 تا 2001، در افغانستان به قدرت رسید، چین این گروه را به رسمیت نشناخت. اما چین امروز، تفاوت زیادی با چین آن زمان دارد. این کشور اکنون منافع جهانی را دنبال کرده و در رقابت ژئوپلتیک با ایالات متحده است.
مفهوم همکاری راهبردی دریایی هنوز در شراکت راهبردی روسیه و چین شکل نگرفته است. این موضوع در تاریخ روابط دو کشور چندان اهمیت نداشته اما نبود آن در شرایط فعلی و آینده، به چشم میآید.
پکن به درخواست آمریکا تن داد و با مذاکرات مجازی بین مقامات نظامی چین و آمریکا موافقت کرد. آنها در مورد افغانستان و خطرات درگیری در دریای چین جنوبی گفتگو کردند. در همان زمان، فرماندهی استراتژیک ایالات متحده اعلام کرد که در چند سال آینده جمهوری خلق چین و نه فدراسیون روسیه، اصلی ترینتهدید هسته ای برای آمریکا خواهند شد.
به گفته چین پروژه اول " یک کمربند یک راه" برخی کشورهای محاط به خشکی را با همدیگر وصل میکند و شرایط بهبود اقتصادی در منطقه فراهم مینماید. اما در بین این کشورها وضعیت یک کشور بیش از بقیه می تواند مشکل ساز باشد.
در اوایل این هفته که گرد و خاک اولیه تسخیر کابل توسط طالبان تاحدودی فرونشسته بود، چند نفر در خانهای در شهر مزار شریف در شمال افغانستان گرد آمدند. مهمانان با احتیاط و دو نفر دو نفر وارد خانه میشدند تا توجه کسی را جلب نکنند.
چین بزرگ ترین واردکننده نفتی و سرمایه گذار خارجی در ایران محسوب می شود.
افغانستان که یک کشور غنی از معادن است میتواند با یک اداره درست و قطع مسیر فساد در حکومت، شرایط مردم خود را بهبود بخشد.
گاردین: چین، پاکستان و روسیه همگی آمادگی خود را برای تعامل با مقامات طالبان تا حدی اعلام کردهاند. با خروج شتابزده و یکباره آمریکا از افغانستان و بازگشت طالبان به قدرت پس از 20 سال، قدرتهای منطقهای شاهد افزایش چشمگیر نفوذ خود در افغانستان خواهند بود.