سیاست ایالات متحده در قبال تنگه تایوان: رقابت راهبردی، امنیت اقتصادی و بازدارندگی نظامی
تلاش واشنگتن برای شکلدهی ائتلافهای جدید ضدچینی در بخش مواد معدنی حیاتی
ترکیه در مسیر تقویت اتحاد منطقهای خود در معادلات جدید غرب آسیا
چین و اتحادیه اروپا؛ روابط محتاطانه دو شریک تجاری در شرایط پیشا-بحران
خط قرمز ترامپ در سال ریاست هند بر بریکس
خبر بد برای روساتم
از زمان بازگشت ترامپ به قدرت، سیاست آمریکا در قبال تنگه تایوان هم تحت تأثیر راهبرد امنیت ملی و نظام تصمیمگیری دولت قرار داشته و هم بازتابی از ویژگیهای شخصی و ترجیحات سیاستی ترامپ بوده است. برخلاف بایدن، ترامپ تایوان را کماهمیت میشمارد، «ابهام راهبردی» را حفظ میکند و بر اساس اصل «اول آمریکا»، در حوزه تعرفههای متقابل و فناوریهای پیشرفته، تایوان را به تبعیت از آمریکا وادار میسازد. تفکر معاملهمحور ترامپ در مسئله تایوان نیز آشکار است؛ در ماهیت امر، او از تایوان برای کسب منافع آمریکا بهره میگیرد و این رویکرد دارای ویژگیهای فرصتطلبانه و متغیر است. سیاست تنگه تایوان در دوره ترامپ ۲.۰ تحت تأثیر راهبرد رقابت آمریکا با چین، بازی پیچیده سیاست داخلی و وضعیت روابط چین و آمریکا قرار خواهد گرفت. این مقاله با توجه به شرایط و ویژگیهای مرحله کنونی، عمدتاً از سه بُعد رقابت راهبردی، امنیت اقتصادی و بازدارندگی نظامی به تنظیم و تحلیل موضوع میپردازد.
بر طبق دادههای راه آهن روسی، فقط در پنج ماه نخستین سال 2023 از طریق کریدور تجاری «شمال-جنوب» 4 میلیون تن محموله باری انتقال یافته است که از این میزان 3,6 تن از طریق مسیر آذربایجانی مذکور صورت گرفته است. بخش قابل توجهی از مبادلات تجاری اتحادیه اقتصادی اوراسیا و ایران نیز شامل این رقم میباشند.
پکن سعی دارد در منطقه به سیاست تعادل بین کشورهای منطقه و قدرتهای اصلی منطقه و اسرائیل پایبند باشد.
پس از مذاکرات پوتین و رئیسی، انتظار نمیرود که بیانیهای مشترک برای مطبوعات ارائه شود.
قزاقستان بعد از استقلال همواره به دنبال بازتعریف هویت خود و ایجاد شخصیتی مستقل و جدای از روسیه بوده است.
مطابق با نقشه راه بانک ملی، برای سال ۲۰۲۳-۲۰۲۴ برنامه ریزی شده تا پلتفرم تنگه دیجیتال را در قزاقستان راه اندازی کند و تا سال ۲۰۲۵ شرکت کنندگان و خدمات جدید افزایش مییابد.
یکی از نقاط ضعف چین، به عقبماندگی نظامی آن برمیگردد. این کشور پس از چند دهه نوسازی، پرابهت، و حتی ترسناک، جلوه میکند.
بیشتر همسایگان افغانستان نیز علاقه مندند که حداقل نوعی قدرت متمرکز در این کشور داشته باشند که با حفظ فاصله، همکاری محدودی در همه زمینهها انجام شود.