سیاست ایالات متحده در قبال تنگه تایوان: رقابت راهبردی، امنیت اقتصادی و بازدارندگی نظامی
تلاش واشنگتن برای شکلدهی ائتلافهای جدید ضدچینی در بخش مواد معدنی حیاتی
ترکیه در مسیر تقویت اتحاد منطقهای خود در معادلات جدید غرب آسیا
چین و اتحادیه اروپا؛ روابط محتاطانه دو شریک تجاری در شرایط پیشا-بحران
خط قرمز ترامپ در سال ریاست هند بر بریکس
خبر بد برای روساتم
از زمان بازگشت ترامپ به قدرت، سیاست آمریکا در قبال تنگه تایوان هم تحت تأثیر راهبرد امنیت ملی و نظام تصمیمگیری دولت قرار داشته و هم بازتابی از ویژگیهای شخصی و ترجیحات سیاستی ترامپ بوده است. برخلاف بایدن، ترامپ تایوان را کماهمیت میشمارد، «ابهام راهبردی» را حفظ میکند و بر اساس اصل «اول آمریکا»، در حوزه تعرفههای متقابل و فناوریهای پیشرفته، تایوان را به تبعیت از آمریکا وادار میسازد. تفکر معاملهمحور ترامپ در مسئله تایوان نیز آشکار است؛ در ماهیت امر، او از تایوان برای کسب منافع آمریکا بهره میگیرد و این رویکرد دارای ویژگیهای فرصتطلبانه و متغیر است. سیاست تنگه تایوان در دوره ترامپ ۲.۰ تحت تأثیر راهبرد رقابت آمریکا با چین، بازی پیچیده سیاست داخلی و وضعیت روابط چین و آمریکا قرار خواهد گرفت. این مقاله با توجه به شرایط و ویژگیهای مرحله کنونی، عمدتاً از سه بُعد رقابت راهبردی، امنیت اقتصادی و بازدارندگی نظامی به تنظیم و تحلیل موضوع میپردازد.
حجم تجارت میان چین با کشورهای آسیای مرکزی از 0.46 میلیارد دلار در سال 1992 به 70.02 میلیارد دلار در سال 2022 افزایشیافته و در سهماهه اول سال 2023 نسبت به سال قبل 23 درصد افزایشیافته است.
واکنش رسانه روسی به انتقادات افکار عمومی و مقامهای ایرانی از روابط تهران-مسکو
یکی از نکات مهمی که در سالهای اخیر در کانون توجه سفارت قرار گرفت حفظ و تقویت فضای اعتماد و احترام متقابل بین مقامات و مردم دو کشور بود.
عضویت ایران در این سازمان، شش پیامد مهم را به دنبال خواهد داشت که در این یادداشت تحلیلی مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته است.
کمیته بینالمللی صلیب سرخ تأیید کرد که چهار راننده اجیر شده آن، کالاهای تجاری را از طریق راهرو حمل کردهاند. این گزارش گفت که رانندگان، که کارمند نبودند، قراردادهای خدماتی آنها فوراً فسخ شد و از باکو خواست تا اجازه دهد کار "کاملاً بشردوستانه" خود را از سر بگیرد.
گروههای شبهنظامی بلوچ به طور فزایندهای تجارت، از جمله کامیونهای استخراج معدن و تردد در بزرگراههای محلی را هدف قرار دادهاند.
چین سی سال پس از جنگ بیحاصل با ویتنام در سال 1979، رویکرد آشتیجویانهای نسبت به اختلافات ارضی در پیش گرفت و به دلیل تمرکز بر اصلاحات اقتصادی ثبات را برگزید.