بازآفرینی «کارتاز»: قمار هرمز و ظهور «مونتروی خلیج فارس»
بریکس ۲۰۲۶؛ ملاحظات چین و پیامدهای آن برای ایران
هند و معماری نوین بریکس ۲۰۲۶؛ دیپلماسی چندهمسو، توسعه پایدار و فرصتهای راهبردی ایران
میراث ایرانی در قفقاز؛ از زبان و ادبیات تا فرهنگ و تاریخ
نگاه اروپا به اجلاس بریکس در دهلینو؛ میان واگرایی ژئوپلیتیکی و ضرورت گفتوگو با جنوب جهانی
هجدهمین نشست بریکس: اهداف چین و ظرفیتهای پیشروی ایران
تبلیغات پیش از اجلاس سران پیش بینی می کرد که این گردهمایی روابط چین و آسیای مرکزی را به سطح بالاتری می برد، اما خود مذاکرات هیچ جهشی یا حتی گامی رو به جلو ایجاد نکرد.
به قلم: سارا معصومی «چین اینجا، چین آنجا، چین همهجا.» شی جینپینگ، رییسجمهور چین در حال وسعت بخشیدن به دامنه نفوذ این کشور در عرصه بینالمللی است. از تعمیق رابطه با کشورهای منطقه تا تلاش برای تبدیل شدن به بازیگر صلحساز چه با میانجیگری میان جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی عربستان سعودی و چه تظاهر […]
وضعیت تناقض نمای دیگری که معمولاً در این نوع کشورها به چشم میخورد، این است که سازمانهایی که معرف شکافهای قومی و مذهبی هستند ممکن است هم، در مسیر اهدافی که همراستا با دموکراسی و برای مثال آزادی مذهبی هستند، فعالیت کنند.
در بحران اقتصادی سال 2008، چین به نوعی پیشنهاد دلارزدایی از اقتصاد را مطرح کرد که با واکنش سرد کشورها مواجه شد. اما اکنون و به ویژه پس از جنگ اوکراین و اعمال تحریمهای اقتصادی علیه مسکو، بیشتر کشورها متمایل به این رویکرد شدهاند، بطوریکه در ماههای اخیر شاهد انواع توافقنامههای دوجانبه و چندجانبه حتی از سوی متحدان واشنگتن مانند عربستان بودهایم. در واقع میتوان این توافقنامهها و حتی برخی اظهارات را به عنوان نشانههای نخستین در مسیر کاهش وزن دلار دانست.
ابوالقاسم الهامی مشهور به لاهوتی در سال ۱۲۶۴ در کرمانشاه متولد شد. پدرش میرزا احمد الهامی اهل شعر بود و دیوان شعری در وصف حماسه کربلا سروده است. ابوالقاسم در ژاندارمری کشور خدمت کرد و به خاطر مشکلاتی که با مقامات این سازمان پیدا میکند به بغداد و سپس استانبول رفته و با دغدغههاي آزاديخواهي و عدالتجويي در زمان حضور در ترکیه جذب انديشه كمونيستي به عنوان یکی از دو گفتمان رایج آن دوران شده بود و پس از بازگشت به ایران و فرماندهی ژاندارمی تبریز به خاطر کودتایی محلی به همراه افسران ژاندارمری از کشور میگریزد.
بحران داخلی و تمرکز ارتش برای برقراری نظم و قانون در داخل کشور، این فضا را به این گروه میدهد تا تهدیدات خود را در داخل کشور افزایش دهد و به طور غیرمستقیم از نارضایتیهای مردم برای تشدید حمله به دولت و ارتش استفاده کند.
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: واقعیت این است که جنگ در اوکراین با تسلیم هیچ ارتشی به پایان نمی رسد، همچنان که با یک سازش/آتش بس در نقطه ای که واقعیت نظامی روی زمین را منعکس می کند، پایان نخواهد یافت. ناشناخته بزرگ این است که روسیه پسا اوکراین و نظم بین المللی چگونه خواهد بود؟
عمرانخان به این درک رسید که دلسردی، سرخوردگی و ناامیدی مردم از دو حزب سنتی در کنار تغییر فضای فکری جامعه و نیز عدم امکان پذیرش یک دیکتاتوری جدید در قالب حکومتنظامی از سوی جامعه، سبب شده است که بخشی از مردم و بخصوص جوانان به دنبال فضای جدید سیاسی در کشور باشند. این درک وی سبب شد که لبه تیز حملات خود را متوجه ارتش کند. در ابتدا به طور غیر مستقیم و ترجیحاً بدون ذکر نام، فرماندهان ارتش را خطاب حملات خود قرار میداد اما در اواخر در اقدامی تقریباً بیسابقه، حملات خود را متوجه نظامیان در حال خدمت کرد و بدین ترتیب رأس مثلث سنتی قدرت را هدف قرار داد. این اقدامهای عمرانخان، موجب شد طرف مقابل تصمیم بگیرد عمرانخان را با همان سلاحی به زمین بزند که او علیه رقبایش به کار برده بود؛ فساد مالی.