نشست شنژن و کنسرت قدرتهای بزرگ در گذار به نظم جهانی جدید
تعدیل تحریم گازوئیل روسیه؛ محاسبات واشنگتن، محدودیتهای مسکو و پیامدهای آن برای ایران
مسکو به دنبال گسترش روابط با ایران با حفظ ملاحظات راهبردی خود است
نقش مناطق آزاد در توسعه و تحکیم روابط اقتصادی ایران و روسیه با تأکید بر منطقه آزاد ارس
مؤلفهای در شکلگیری معماری جدید نظم جهانی
پنل انرژی هندی-آلمانی[۱] و بازآفرینی امنیت انرژی
طالبان همچنان پیرو اعتقادات ماتریدی و مکتب حنفی است و البته جناحی در داخل این جنبش برخی ایدههای سلفیگری جهادی را پذیرفته است که نمود عملی این جناح را میتوان در ماجرای قتل 22 نفر از نیروهای ویژه دولت افغانستان در ولسوالی «دولتآباد» ولایت فاریاب مشاهده کرد.
از نظر ژئوپلیتیک آسیای مرکزی و آسیای جنوب شرق مشترکات زیادی دارند که شاید هر دو طرف هنوز به طور کامل متوجه نشدهاند. هر دو منطقه متشکل از کشورهای کوچک تا متوسط، یا حتی قدرتهای سطح میانی مانند قزاقستان و اندونزی هستند که همسایه قدرتهای بزرگ – مانند روسیه و چین در آسیای مرکزی و چین در آسیای جنوب شرقی - هستند.
به نظر میرسد باوجود آنکه عمده مکاتب امنیتی ورود حجم بالای تسلیحات روسی و بهویژه غیرروسی را به منطقه آسیای مرکزی عاملی در جهت کاهش امنیتِ منطقهای میپندارند، اما روندِ همگرایی منطقهای کشورها و کاهش وابستگی امنیتی و نظامی این کشورها به روسیه، ورود این جریانِ تسلیحات به آسیای مرکزی را اجتنابناپذیر کرده است. چنین روندی طبیعتاً میتواند بر منافع امنیتی جمهوری اسلامی ایران که مبتنی بر ثباتِ منطقهای در آسیای مرکزی متمرکز شده، تأثیرگذار باشد.
طالبان که پس از بیست سال در افغانستان به قدرت رسیده است، نقش آن از یک بازیگر تهاجمی به محافظ افغانستان تغییر کرده است. این گروه اکنون باید برای مقابله با تهدیدات تروریستی به ویژه در کلانشهرها از جمله کابل اقدامات جدی و مؤثری انجام دهد.
سیاست ورود ترکیه به آسیای میانه بهعنوان بخشی از راهبرد آمریکا که در دهه 90 پیگیری میشد دچار ورشکستگی شده است. ترکیه متوجه این نکته شده است که نمیتوان برای تقابل با روسیه و چین وارد همکاری با این کشورها شد چرا که این وضعیت هم علیه منافع خود ترکیه و هم علیه منافع این کشورها است.
آسیای مرکزی ناهمگنترین و پیچیدهترین منطقه در فضای پسا شوروی از لحاظ ایجاد جهتگیری جامعه مدنی ایالات متحده است. تفاوت در شرایط و فرصتها، تنوع روشها و جهت فعالیتهای بنیادهای آمریکایی و سازمانهای غیردولتی را در آنجا ضروری میسازد.
اگرچه روسیه و ترکمنستان در موضوعات مورد علاقه متقابل مانند تثبیت وضعیت سیاسی افغانستان منافع مشترکی دارند، اما دو کشور در مورد مکانیسمهای همکاری و اهداف استراتژیک بزرگتر با یکدیگر اختلاف دارند.
ایران، چین و روسیه تلاش دارند در مقابله با بحرانهای پس از خروج نیروهای آمریکایی در افغانستان در این کشور وحدت ایجاد کنند.