لاوروف در تهران: سفری فراتر از روابط دوجانبه
نشست رونمایی کتاب شرق شناسی در روسیه: ایرانشناسی و اسلامشناسی
مسکو تا کجا میتواند میانجی باشد؟
بازآرایی نظم امنیتی خاورمیانه؛ جایگاه ایران و روسیه
جنگ روسیه و اوکراین و سناریوهای پیش روارزیابی میدان نبرد و دیپلماسی تا ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶
جایزه «حافظانه بهاءالدین خرمشاهی» برگزیدگان خود را شناخت
این نشست با حضور هادی تیزهوشتابان، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و فدراسیون روسیه، حسین پیرموذن، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و جمهوری آذربایجان، گاسپار امیرخانیان، نماینده اتاق مشترک بازرگانی ایران و ارمنستان و فاطمه مقیمی، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و گرجستان با مدیریت ولی کالجی و حضور جمعی از فعالان اقتصادی و تحلیلگران حوزه کشورهای قفقاز روز چهارشنبه 8 دی 1400 در موسسه ایراس برگزار گردید.
پیش بینیهای سال نو مربوط به روابط بین الملل و سیاست خارجی اخیرا نه تنها در غرب، بلکه در روسیه نیز به یک سبک محبوب تبدیل شده است. در بیشتر موارد، این پیشبینیها حاوی فهرستی از داستانهای ترسناک مختلف است که چالشها و تهدیدهای احتمالی را که ممکن است جهان و برخی کشورها در سال آینده با آنها مواجه شوند، ثبت میکنند.
شاید هیچکدام از کشورهایی که با ایران رابطه دارند، وزن سیاسی روسیه را در صحنه بینالمللی نداشته باشند. تقریبا در همه پروندههای مهم سیاست خارجی ایران، روسیه به نوعی حضور یا لااقل امکان اثرگذاری دارد. برای مروری بر اهداف، برنامهها و گزینههای روسیه در این زمینه، سراغ محمود شوری، کارشناس مسائل بینالملل و معاون مؤسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) رفتیم. او معتقد است رفتار امیدوارانه اخیر روسیه در مذاکرات احیای برجام به سبب فراغت بال نسبی این کشور در مقابل گزینههای محتمل است. شوری در این گفتوگو محدودیتها و چالشهای روابط ایران و روسیه را نیز تشریح میکند.
مهدی سنایی، مدیر موسسه مطالعات ایران و اوراسیا «ایراس»، در پیامی ویدئویی، ضمن اشاره به پیوندهای مشترک تاریخی داغستانِ روسیه با ایران و همکاری گسترده ای که این جمهوری و همچنین دانشگاه آن 90 سالگی دانشگاه دولتی داغستان با ایران دارد، 90 سالگی این دانشگاه را تبریک گفت.
یک مجله تحلیلی آمریکایی به اشاره به نقش گرجستان در اتصال آسیا به اروپا آن را زنگ خطری برای روس ها تلقی کرده است.
سال ۱۹۸۲ است. ویتالی کارتسف، نویسندهی تبعیدی روس، متوجه میشود یک آژانس مسافرتی در مونیخ، تور مسافرتی وسوسهانگیزی برگزار میکند: سفر به مسکوی سال۲۰۴۲!
این مدل اکنون در روسیه جاری است ولی ماهیت تحزب و فعالیت های سیاسی ترکیه در معنای مورد نظر غربی ها دموکراتیک تر از روسیه است، از این رو دستاوردهای اقتدارگرایی که ولادیمیر پوتین به دنبال بحران های داخلی در فدراسیون روسیه به راحتی کسب کرد و سال هاست در سایه نتایج مثبت این اقتدارگرایی، شخصیت محبوب روس ها محسوب می شود، برای اردوغان به آسانی حاصل نمی شود و از این رو می توان گفت: سیاست ورزی در ترکیه امری به مراتب دشوارتر از روسیه و حتی ایران است.
سؤالی که اینجا مطرح میشود این است که چه کاری میتوان انجام داد تا همگرایی ترک جایگزین همگرایی اوراسیا نشود. باید برای متحدان و شرکا خطوط قرمز تعیین شود. مسکو هیچ مخالفتی با نزدیک شدن فرهنگی اقوام ترک ندارد. اما حوزههایی وجود دارند که نباید اجازه ورود بیگانگان را به آنها داد. آمریکاییها متحدان ناتو را از خرید تسلیحات از کشورهای دیگر منع میکنند. چرا قرقیزستان به خود اجازه خرید بیرقدارها را میدهد؟