در دانشگاه فارابی قزاقستان نمایشگاه تاریخ و فرهنگ ایران برگزار شد
یهودیان آسیای مرکزی: تحرکات جمعیتی، شبکههای فراملی و پیوندهای آنان با آذربایجان و اسرائیل
عنصر یهودیت در جنگ میان اوکراین و روسیه
لاوروف در تهران: سفری فراتر از روابط دوجانبه
نشست رونمایی کتاب شرق شناسی در روسیه: ایرانشناسی و اسلامشناسی
مسکو تا کجا میتواند میانجی باشد؟
اوستیاییها، که عمدتاً در منطقهای بین روسیه و گرجستان زندگی میکنند، تحتتأثیر سیاستهای سختگیرانهی روسیه، جنگهای داخلی منطقهای و تغییرات اقتصادی قرار گرفتند. بسیاری از آنها به دنبال شرایط بهتر اقتصادی و اجتماعی به ایران مهاجرت کردند. عمده جمعیت اوستیای ها پیرو ارتودکس شرقی هستند و به همین دلیل توانستند روابط خوبی با روس ها داشته باشند.
شوروی تلاش کرد تا ملیگرایی اوستیایی را تضعیف کند و مردم را با ایدئولوژی کمونیستی هماهنگ سازد. در این دوران، بسیاری از آثار ملیگرایانهی اوستیایی سانسور شدند یا تغییر یافتند تا با سیاستهای دولتی تطبیق پیدا کنند.
در حال حاضر زبان فارسی از جایگاه تاریخی خود فاصله گرفته و این امر به حدی جدی است که علیرغم برخی اتفاقها مانند فعالیت رایزنی فرهنگی و برخی موسسات و بنیادها، هنوز راهحل اساسی و تغییراتی واضح در این امر حاصل نشده است. برای جلوگیری از کمرنگتر شدن فارسی، لازم است اقدامهای عملی مانند بازگرداندن آن به نظام آموزشی، حمایت از کرسیهای دانشگاهی و تقویت رسانههای فارسیزبان و امثال آن انجام شود.
پیوندهای فرهنگی ایران با تاجیکهای آسیای مرکزی، با توجه به زمینههای مشترک تاریخی، زبانی و تمدنی، پتانسیل تبدیلشدن به ابزاری مؤثر در راستای تأمین امنیت منطقهای و منافع راهبردی ایران را دارد، اما این مسیر با فرصتها و چالشهایی نیز همراه است. از یک سو، این اشتراکها میتوانند زمینهساز همکاریهای فرهنگی، مقابله با افراطگرایی، و توسعۀ روابط پایدار میان ملتها شوند و ایران را قادر سازند تا از طریق قدرت نرم، نفوذ فرهنگیاش را در قلب آسیای مرکزی تعمیق بخشد. از سوی دیگر، چالشهایی مانند حساسیتهای ژئوپلیتیکی قدرتهای منطقهای، رقابت بازیگران رقیب و واکنشهای محتاطانه یا منفی دولتهای سکولار آسیای مرکزی میتوانند این مسیر را دشوار کنند.
روسیه از اوستیای جنوبی حمایت کرد و این منطقه به یک جمهوری خودخوانده تحت حمایت روسیه تبدیل شد، که هنوز هم به رسمیت شناخته نشده است.
پوشكين نمايندة بسيار برجستة فرهنگ بشري است. شاعر كه از موفقيت فرهنگ روس و فرهنگ جهاني و آثار ملي بهرهمند شده بود، در عرض دورهاي كوتاه، با گذر از چند مرحله ادبي، به رئاليسم كامل رسيده بود. زبان او، هم اكنون نيز پايه و اساس زبان ادبي روس را تشكيل مي دهد.
تاریخ نگاری به ابزاری برای ساخت هویت ملی در دستان پر قدرت شوروی بدل شد.