❗️اعتراض نماینده مجلس ایران نسبت به دخالت شوروی در امور داخله ایران

حضرت اشرف آقای رئیس الوزرا،
چند روز پیش در اخبار داخلی جراید پای تخت به طور اختصار خواندم که دولت ایران به مهاجرین روسیه اخطار کرده، به جز سکونت نباید هیچ گونه اجتماع داشته باشند. و مشروح این خبر را بی سیم مسکو با آب و تاب انتشار داده و البته از نظر عالی گذشته است. خاطر محترمتان مسبوق است که مجلس شورای ملی عهدنامه ایران و روس مورخه فوریه ۱۳۲۱ را به ملاحظه مواد ۵ و ۶ و ۱۳ و ۲۰ تصویب نمی کرد تا این که نماینده مختار روسیه در ۲۰ قوس (آذر) ۱۳۰۰ تحت نمره ۱۶۰۰ مطالب دولت ایران را تضمین نموده که از آن جمله راجع به مهاجرین می نویسد: ((مقصود از مواد ۵ و ۶ قرارداد ما فقط در صورتی است که شروع به عملیات و مبارزه مسلحانه بر ضد روسیه و جمهوریهای شوروی متحده با او از طرف طرفداران رژیم واژگون شده یا یاران آنها در بین دول خارجه، آنهایی که به غیر از کمک نمودن به دشمنان جمهوریهای کارگران و دهاقین می توانند به بهانه یا همچنین جبرا قسمتی از خاک ایران را تصرف نموده و در آن محل برای حملات مستقیمه خود و یا به وسیله قوای کنتر رولوسیونرنها به جمهوریهای شوروی و یا خود روسیه حمله نمایند تشکیل داده شود. و به هیچ وجه مبارزه شفاهی و ادبی با رژیم شوروی از طرف دستجات ایرانی و یا دستجات فراریان روسیه تا حدی که معمولا در بین دو دولت دوست اجازه داده می شود در موارد مزبوره درنظر گرفته نشده است الى آخر)) تصدیق می فرمایید با طرز انشایی که بی سیم مسکو به دنیا فهمانده و متأسفانه وزارت امور خارجه هم سکوت کرده، این طور می نمایاند که دولت ایران سند رسمی فوق الذکر سفیر روس را به دولت شوروی بخشیده و عملا در آینده اعتباری به تضمین آن باقی نمی گذارد. در این صورت دولت ایران در مقابل هر بهانه و اظهار آنها باید در آینده سر تسلیم و انجام فرود آورد که در حقیقت یک کاپیتولاسیون جدیدی را برقرار می دارد. دولت ایران دارای قانون اساسی و قوانین موضوعه مملکتی است، مردم ایران در حدود قوانین آزاد و هر کس از بیگانه و (غیر ) بیگانه در مقابل قانون مساوی الحقوق می باشند و اجتماعات هم در این مملکت آزاد است. هرچه فکر می کنم چگونه حکومت اجرائیه – اگر این انتشارات صدق باشد ـ مبادرت به چنین اقدامی نموده و یا با شنیدن انتشارات بی سیم مسکو سکوت اختیار کرده است، مصالح آن را نمی فهم. لهذا تمنا دارم در این باب توضیح فرمایید که حققت قضیه چه بوده است.