ایران در هندسه نوین اوراسیا؛ چالشها و فرصتهای بازیگری در کریدورهای ترانزیتی
گفتوگو با مهدی سنایی نویسنده «شرقشناسی در روسیه»
کنوانسیون کاسپین: گزینههای پیش روی ایران در شرایط کنونی
پرچم، استقلال و حافظه ملتها؛ از هند و پاکستان تا ایران
از چابهار تا کریدور بینالمللی شمال–جنوب (INSTC): آیا هند در سکوت در حال ایجاد یک راهبرد اوراسیایی از طریق ایران است؟
آیا طالبان از اصول اعتقادی خود در خصوص آموزش کوتاه خواهد آمد؟
اگرچه در طول سالهای اخیر تحولات بنیادین مهمی نظیر ظهور نسل جدید رهبران، جنگ اوکراین و تحریم روسیه، همگرایی منطقهای و چندجانبهگرایی مضاعف و به قدرت رسیدن طالبان، زیرساختهای تغییر در آسیای مرکزی بود که لزوم انطباق ایران با این شرایط را ایجاب میکرد، در شرایط جدید، جنگ رمضان بهعنوان عاملی کلیدی و مضاف بر تمام این مؤلفهها ظهور کرده است. بازخورد رفتاری کشورهای آسیای مرکزی، برونداد مهمی از چگونگی پیشرفت تحولات در طول یک دهۀ اخیر و سطح وابستگی متقابل و همگرایی این کشورها با ایران است.
وقوع جنگ تمام عیار آمریکا-اسرائیل علیه ایران، معادلات را به طور بنیادین دگرگون کرد. آن چه رخ داد، یک تخریب عینی و ملموس را بر معماری آیمِک تحمیل کرد کهآیمِک را از حوزه اقتصاد به حوزه امنیت پرتاب کرد.
تعامل هند با بریکس اهداف متعددی را دنبال میکند. این تعامل، اعتبار دهلی نو را به عنوان صدای جنوب جهانی تقویت میکند، فضای استراتژیک را در قبال روسیه حفظ مینماید، و تعهد آن را به نظم بینالمللی چندقطبی مستحکم میسازد.
ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه اخیرا و با گذشت بیش از 4 سال از آغاز تهاجم نظامی علیه اوکراین اعلام کرد که معتقد است درگیری روسیه با اوکراین رو به پایان است.
این شراکت لزوماً یک اتحاد نظامی تهاجمی نیست، بلکه یک بیمه ژئوپلیتیکی برای کاهش آسیبپذیریهای مشترک در یک محیط ناامن است
اهمیت اصلی سفر پوتین به چین را باید در این نکته جستوجو کرد که این دیدار تنها درباره روابط دو کشور نیست؛ بلکه درباره شکل آینده جهان نیز خواهد بود.
هند به عنوان میزبان و رئیس دورهای گروه، با چالشهای امنیتی- اقتصادی شدیدی روبرو بود.
در سطح تجاری و اقتصادی روابط هند و امارات را باید فراتر از الگوی کلاسیک صادرکننده انرژی و واردکننده تحلیل کرد.