اخبار
سیاست خارجی ارمنستان پس از ۳۵ سال استقلال؛ روسیه، غرب و جایگاه ایران در راهبرد جدید ایروان
“سپر آشیل“ و چشمانداز تنش زدایی در روابط ترکیه و یونان؛ تقویت بازدارندگی یا تعمیق شکاف؟
دلارزدایی در بریکس؛ گامهای کوچک برای تغییر یک نظم بزرگ
شخصیت؛ آثار و مبانی اندیشگی الکساندر دوگین: از متافیزیک سیاسی تا استراتژیهای نئواوراسیاگرا
بازآفرینی «کارتاز»: قمار هرمز و ظهور «مونتروی خلیج فارس»
بریکس ۲۰۲۶؛ ملاحظات چین و پیامدهای آن برای ایران
ترکیه Archives - صفحه 18 از 45 - ایراس
اختلافات آبی ایران و ترکیه در حوضه ارس و چگونگی مدیریت آنها
رودخانه ارس، رودخانهای دائمی و فرامرزی است که بین 4 کشور ایران، ترکیه، جمهوری آذربایجان و ارمنستان در جریان است. به تبع فرامرزی بودن این رودخانه، حوضه آبریز ارس نیز بخشهایی از سرزمینهای 4 کشور یادشده را دربرمیگیرد. البته رودخانه ارس در گذشته عموماً به عنوان رودخانهای داخلی برای ایران محسوب میشده است. بعدها با تأسیس امپراتوری عثمانی، گسترش آن به سمت شرق و قراردادهای مرزی که با ایران از دوره صفویان به بعد به امضا رسانید، ارس تبدیل به رودخانهای مشترک بین ایران و عثمانی گردید. نکته مهم اینجاست که با امضای این توافقهای مرزی و اینکه ایران حدود حاکمیت عثمانیها را به رسمیت شناخت، عمده سرشاخهها و سرچشمههای ارس در خاک عثمانی قرار گرفتند و سرزمینهای ایرانی قفقاز و آذربایجان به عنوان مناطق پاییندستی این رودخانه فرامرزی تلقی شدند.
حکومت باکو چه نقشهای برای ایران دارد؟
بهشتیپور، تحلیلگر سیاست خارجی درباره نقشه باکو علیه تهران، میگوید که روشن است که اهداف باکو کاملا تهاجمی است و به دنبال این است که یک کریدوری را در جنوب ارمنستان باز کند. حال بحث این است که آیا این کریدور موجب حذف مرز ارمنستان و ایران میشود؟ اگر چنین هدفی داشته باشد، حتما با برخورد ایران مواجه خواهد شد. چون یک مرز تاریخی و راهبردی برای ایران است و ایران نمیتواند آن را بپذیرد که صرف دسترسی زمینی که هم میتواند از بالاتر انجام شود و هم اینکه الان ۳۰ سال است که ایران این امکان را فراهم کرده که آذربایجان با نخجوان ارتباط زمینی داشته باشد.
دست آشکار بیگانگان در تنشهای منطقه
موقعیت جغرافیایی ارمنستان برای ایران برای دسترسی به کشورهای اروپایی و ضرورت ایفای نقش مؤثر در منطقه قفقاز جنوبی از یک طرف و واقعیتهای مناقشه قره باغ و محاصره این کشور توسط طرف های درگیر و نبود مرز مشترک با روسیه، همکار استراتژیک ارمنستان و موقعیت خاص ایران در منطقه از طرف دیگر باعث شد که از همان ابتدا مناسبات دو کشور توسعه یابد. نیاز ارمنستان به داشتن روابط با ایران بسیار حیاتی بود. روابط با تهران برای دولتمردان ایروان از این جهت اهمیت زیادی داشت که ارمنستان با به دست آوردن استقلال همراه با ایران در یک منطقه قرار میگرفت. این به آن معنا بود که دو کشور در برخی مسائل منافع مشترک استراتژیک دارند. بنابراین سیاستگذاران ارمنی هنگام تدوین سیاست خارجی کشور خود روابط راهبردی با ایران را به طور جدی مورد توجه قرار میدهند.
تلاش ترکیه برای تحریک قرقیزستان بر ضد تاجیکستان
در یک هفته اخیر دور جدیدی از درگیری مرزی میان دو کشور قرقیزستان و تاجیکستان روی داده که علیرغم تلاش کشورهای عضو سازمان پیمان امنیت جمعی برای ایجاد صلح، ترکیه نقش مخربی در این زمینه ایفا کرده است.
تحولات جدید بینالمللی، انگیزه سازمان همکاری شانگهای را برای همکاری افزایش داد
سيد ابراهيم رييسي، رييسجمهور اسلامي ايران، روز گذشته براي شركت در اجلاس سران سازمان همكاري شانگهاي به ازبكستان سفر كرد. آغاز فرآيند عضويت ايران در سازمان همكاري شانگهاي در پي سفر سال گذشته رييسجمهور به دوشنبه براي شركت در اجلاس سال قبل، از سوي دولت سيزدهم به عنوان يكي از دستاوردهاي بزرگ اين دولت عنوان شده است.
اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای با محوریت اقتصاد
در تاریخ 15 تا 16 سپتامبر 2022، اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای در سمرقند (جمهوری ازبکستان) - یکی از قدیمی ترین شهرهای جهان - برگزار می شود. مقدمات آن به خط پایان رسید و بررسیهای زیادی از طریق تمام مکانیسمهای همکاری انجام شد. بیش از 80 رویداد تحت ریاست ازبکستان برگزار شد و در چارچوب آن تبادل نظر عمیقی بین نمایندگان هشت کشور عضو سازمان همکاری شانگهای که به جستجوی پاسخهای جمعی برای حادترین چالشها و تهدیدهای منطقهای و جهانی اختصاص داشت، انجام شد.
پروژه الحاقگرایی دولت باکو چیست؟
دکتر حمید احمدی، در گفتوگو با «دنیایاقتصاد» به بررسی تحرکات اخیر رسانهها و مقامات جمهوری آذربایجان علیه کشورمان پرداخت. او با اشاره به ریشههای تاریخی ایدئولوژی الحاقگرایی در جمهوری آذربایجان پس از جنگ جهانی دوم تاکید کرد که اصولا پدیده منطقهای به نام جمهوری آذربایجان محصول همان پروژه ترکستان بزرگ است که ایدئولوژی پانترکیسم آن را پرورش میداد.
شکل گیری مرکز ثقل جدید در آسیای مرکزی
همگرایی سیاسی کشورهای ترک زبان آسیای مرکزی و قفقاز هنوز کامل نشده است. فعلا برای اکثر کشورهای پساشوروی، همکاری با روسیه هم از نظر اقتصادی و هم از نظر امنیت نظامی در اولویت قرار دارد. با این حال، این بدان معنا نیست که فعالیت فعلی ترکیه و فشار روزافزون غرب بر روسیه قادر به تغییر وضعیت در آینده قابل پیش بینی نخواهد بود. در این راستا، مسکو باید توجه بیشتری به سیاست «شریک» آسیایی خود داشته باشد و هیچ یک از پروژههای احتمالی سیاسی و اقتصادی را در منطقه آسیای مرکزی رها نکند.
