گزارش نشست
مروری بر مهمترین محورهای سخنرانی رئیس جمهور روسیه در اجلاس اقتصادی سنپترزبورگ (SPIEF 2026)
تنشهای سیاسی داخلی جدید در ترکیه
«مسیر ترامپ» در ارمنستان شکاف میان واشنگتن، تهران و مسکو را عمیقتر میکند
رقابت کمپینهای انتخاباتی در ارمنستان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶)
تلاش ارمنستان برای پایان بخشیدن به انحصار روسیه بر زیرساختهای راه آهن
سخنرانی دکتر مهدی سنایی در مجمع اقتصادی بینالمللی سنپترزبورگنشست «۳+۳ مرتبط با قفقاز: چالشهای مشترک و مشارکت راهبردی» ـ ژوئن ۲۰۲۶
ترکمنستان و آذربایجان، نقاط کلیدی کریدور میانی
یکی از مشکلات بزرگی که ارتش پاکستان دارد این است که هیچ کس در حزب تحریک انصاف وجود ندارد که بتواند جایگزین عمران خان شود.
آرتاک بیگلاریان، مشاور وزیر دولتی قره باغ میگوید که سرسنگ و پنج نیروگاه برق آبی دیگر منطقه با حداکثر ظرفیت کار میکنند، اما احتمالاً نیازهای جمعیت را در هفتهها و ماههای آینده برآورده نخواهند کرد.
در سال اول ریاست جمهوری سردار بردیمحمداف، توجه روسیه، چین و ترکیه به ترکمنستان افزایش یافت. بنابراین، سیاست خارجی عشق آباد در این سه جهت فعال بوده است. اما انتظار میرود در آینده نیز فعالیتهای سیاست خارجی عشق آباد در حوزههایی که توسط قربانقلی بردیمحمداف مشخص شده و هنوز تحت کنترل وی هستند، افزایش یابد.
«قوش تپه» کانالی به طول 285 کیلومتر که قرار است با انحراف 25 درصد از جریان آب «رودخانه آمودریا» به سمت افغانستان، 550 هزار هکتار زمین را آبیاری کند، به شدت ازبکستان و ترکمنستان را نگران ساخته است و از طرق مختلف نگرانی خود را به حکومت طالبان منتقل کردهاند. توافقنامه فعلی درباره تسهیم آب «آمو دریا»، «توافقنامه 1996 آلماتی» است که توسط کشورهای آسیای مرکزی به امضا رسید اما افغانستان جزو امضا کنندگان آن نبود. به نظر میرسد در مقطع فعلی کشورهای آسیای مرکزی نمیتوانند کار زیادی انجام دهند چون افغانستان در بالا دست مسیر آب است. با این حال، دعوت از کابل برای مشارکت رسمی در یک توافقنامه تقسیم آب، میتواند چیزی را برای طالبان به ارمغان آورد که این گروه مشتاقانه به دنبال آن است: مشروعیت.
چین تقریباً ۶۰۰ هزار نفر بیشتر از هند در نیروهای مسلح دارد و به طور جدی در صنعت دفاعی خود سرمایهگذاری میکند.
در نشست رهبران چین و آسیای مرکزی شاهد شکلگیری بسترهای سیاسی و حقوقی برای یک مشارکت راهبردی فراگیر بودیم. سران کشورهای منطقه و چین بوضوح شکلگیری یک مشارکت راهبردی در سطح منطقهای را فراتر از اسناد دوجانبه مشارکت راهبردی مد نظر قرار دادند. همچنین در این بیانیه به طور مشخص، حضور و مشارکت بیشتر چین برای گذار از بازیگری در حوزه ژئواکونومی به عرصه ژئوپلیتیک را شاهد هستیم. کشورهای این منطقه در سایه تنشهای روسیه و غرب احتمالاً با تسامح بیشتری به توسعه روابط با چین پاسخ خواهند داد و پکن نیز در چنین شرایطی امتیازهای بهتر و قابل توجهتری را ارائه خواهد داد.