دریای خزر پس از بحران ۲۰۲۶: سناریوی بازآرایی ژئوپلیتیک انرژی و احیای «ترانسخزر»
ایران، روسیه و کریدور شمال-جنوب
چرا «جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران» شکست خورد
زنان؛ زیرساخت انتقال میراث فرهنگی ناملموس در منطقه اکو
ژئوپلتیک سود؛ ترکیه، برنده بیرونی جنگ اسرائیل و آمریکا با ایران
ضرورت انتخاب رویکرد تحلیلی مناسب برای داوری دربارهٔ یادداشت تفاهم میان ایران و آمریکا
جنگ علیه ایران، مناسبات آسیای مرکزی و کشورهای عرب حاشیۀ خلیج فارس را وارد مرحلۀ نوینی کرده است که میبایست در سطحی فراتر از دیپلماسی دوجانبه فهمیده شود. این منطقه، اکنون با یک بازآرایی ژئواکونومیک روبهرو است. کشورهای عربی خلیج فارس در تلاش برای تقویت (و یا حفظ) نقش خود بهعنوان سرمایهگذار، هاب/قطب لجستیکی و «شریک ثبات» هستند (تحت شرایطی که امنیت این کشورها نیز به اندازۀ ایران شکننده شده است). کشورهای آسیای مرکزی نیز با تکیه بر راهبرد تنوعبخشی میکوشند از تلۀ نااطمینانی بگریزند؛ اما نه با حذف ایران (که نه محتمل و نه ممکن است)، بلکه با افزودن گزینههای مکمل به سبد ژئواکونومیک خود.
«"ولادیمیر پوتین" رئیس جمهور روسیه شاید سعی داشته با حمله به اوکراین، ناتو را از طریق نابودی زیرساختهایِ نظامی این کشور (اوکراین) تنبیه و مجازات کند و یا حکومتی دست نشانده را در اوکراین مستقر سازد. با این حال، دلیل اصلی وی جهت حمله به اوکراین، کمتر عملگرایانه، و بیشتر هشدار دهنده است.»
از سال 2014، اوکراین به یکی از چالشهای مهم در روابط آمریکا و روسیه تبدیل شده است. با این حال، گذشت زمان نه تنها به حل این بحران کمک نکرده، بلکه همسو با افزایش تنشها میان دو کشور و عزم روسیه برای مقابله با پیشروی ناتو، بحران اوکراین و به تبع آن بحران در روابط روسیه و غرب تشدید شده است.
از دید کارشناسان اروپایی، درگیری فعلی، جنگ یا مسئله اوکراین نیست، بلکه حتی در گفتههای پوتین نیز میتوان دید تمام آن برساخته «غربی» و همپیمانانش مخاطب هستند و اوکراین فقط زمین بازی فعلی است
شروع جنگ در اوکراین همه را حیرت زده کرد. بسیاری از تحلیلگران معتقد بودند احتمال کمی وجود دارد پوتین به اوکراین حمله کند و فقط سعی دارد با تهدید نظامی شرایط را به سمت منافع خود حرکت دهد. اما جنگ آغاز شد و هنوز هم ادامه دارد. برای بررسی شروع این جنگ و خواستههای پوتین اقتصاد آنلاین با حسن بهشتیپور مصاحبه کرده است.
کارشناس مسائل آمریکا گفت: آمریکا با دو رقیب جدی یعنی چین و اتحادیه اروپا روبهرو است و اگر بروکسل با روسیه در یک سطح قرار بگیرند، بدون تردید این به ضرر آمریکا خواهد بود و حالا هم واشنگتن در حال مهندسی به نفع خود است.
متعاقب حمله نظامي روسيه به اوكراين، در يك هفته اخير تحليلهاي بسيار زيادي در نقد و انتقاد يا دفاع در رابطه با رويكرد سياست خارجي ايران در قبال بحران اوكراين نوشته شده است. اما مورد بسيار مهمي كه در اين تحليلها به آن اشاره نشده است، سابقه رويكرد سياست خارجي كشورمان در قبال اين بحران به ويژه نامه چند سال قبل يكي از نمايندگان مجلس دوماي روسيه به مجلس شوراي اسلامي براي شناسايي الحاق كريمه به فدراسيون روسيه است كه دو هفته پس از شناسايي الحاق اين منطقه به روسيه از سوي دولت سوريه صورت گرفت و بازخواني آن ميتواند به درك بهتر نوع رويكرد سياست خارجي ايران در قبال بحران اوكراين كمك شاياني كند.
یک تحلیلگر مسائل بین الملل معتقد است، بحران اوکراین مخلوق نگرش سنتی به امنیت و نظامیگری در فهم مقولۀ امنیت است. هم در سازمان ناتو که چنین میپنداشتند که با الحاق کشورهایی مانند اوکراین می توانند دایرۀ نفوذ و قدرت نظامی روسیه را تنگ کنند و هم در روسیه که حاضر است همه چیز را فدای تسلط نظامی خود بر محیط پیرامونی و عمق استراتژیک خود بنماید.
لحظه ای که نباید پس از ماه ها کشمکش فرا رسید، روسیه به اوکراین حمله کرد. دو نوع جنگ وجود دارد، جنگ های ضروری برای حراست از منافع ملی و حیاتی که در جریانش استفاده از نیروی نظامی به عنوان آخرین اهرم با اهمیت است؛ به عنوان مثال در این باب می توان جنگ جهانی دوم و جنگ خلیج فارس در سال 1991 را مثال زد.