قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
دهمین شماره نشریه تخصصی «اکونامه»
باله روسی؛ از هنر درباری تا نماد هویت فرهنگی روسیه
آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
از زمان بازگشت ترامپ به قدرت، سیاست آمریکا در قبال تنگه تایوان هم تحت تأثیر راهبرد امنیت ملی و نظام تصمیمگیری دولت قرار داشته و هم بازتابی از ویژگیهای شخصی و ترجیحات سیاستی ترامپ بوده است. برخلاف بایدن، ترامپ تایوان را کماهمیت میشمارد، «ابهام راهبردی» را حفظ میکند و بر اساس اصل «اول آمریکا»، در حوزه تعرفههای متقابل و فناوریهای پیشرفته، تایوان را به تبعیت از آمریکا وادار میسازد. تفکر معاملهمحور ترامپ در مسئله تایوان نیز آشکار است؛ در ماهیت امر، او از تایوان برای کسب منافع آمریکا بهره میگیرد و این رویکرد دارای ویژگیهای فرصتطلبانه و متغیر است. سیاست تنگه تایوان در دوره ترامپ ۲.۰ تحت تأثیر راهبرد رقابت آمریکا با چین، بازی پیچیده سیاست داخلی و وضعیت روابط چین و آمریکا قرار خواهد گرفت. این مقاله با توجه به شرایط و ویژگیهای مرحله کنونی، عمدتاً از سه بُعد رقابت راهبردی، امنیت اقتصادی و بازدارندگی نظامی به تنظیم و تحلیل موضوع میپردازد.
در ژوئیه ۲۰۲۵، پنتاگون به بزرگترین سهامدار شرکت MP Materials (مالک معدن مانتین پس در کالیفرنیا) تبدیل شد.
امتناع هند، بهعنوان میزبان، از مشارکت در رزمایش دریایی مشترک چین، روسیه و آفریقای جنوبی، اختلافات داخلی را علنی کرده است.
تلاش هند برای تنوعبخشی اقتصادی با ادعای استقلال استراتژیک در امور نظامی نیز همراه است.
روسیهپیشنهاد داد که به مدت یک سال پس از انقضای پیمان، همچنان به محدودیتهای کمی اصلی نیواستارت پایبند میماند، مشروط بر آنکه ایالات متحده از اقداماتی که «توازن موجود بازدارندگی» را تضعیف میکند، خودداری کند