تاجیکستان در سیوپنجمین سال استقلال؛ از تثبیت دولت ملی تا فرصتهای تازه در روابط با ایران
راهآهن حجاز: احیای پروژه تاریخی در قلب ژئوپلیتیک خاورمیانه
فراخوان عضویت در گروههای مطالعاتی ایراس
جنگ ایران و آمریکا از نگاه روسها؛ آزمونی برای قدرت آمریکا و نظم جهانی
شانگهای در برابر آزمون ژئوپلیتیک؛ ایران، هند و پاکستان در بیشکک
تحلیل روسی از وضعیت جهانی؛ از ضرورت بازآرایی اقتصاد جهانی تا بحران خاورمیانه
حجم تجارت میان چین با کشورهای آسیای مرکزی از 0.46 میلیارد دلار در سال 1992 به 70.02 میلیارد دلار در سال 2022 افزایشیافته و در سهماهه اول سال 2023 نسبت به سال قبل 23 درصد افزایشیافته است.
قطر بوضوح در حال تبدیل شدن به یکی از بازیگران نوظهور در آسیای مرکزی است و بسته به ظرفیتها و اولویتهای سیاست خارجی قطر و جایگاه آسیای مرکزی در آن، این بازیگری نوظهور در منطقه میتواند با فرصتها و محدودیتهایی مواجه شود. همچون سایر کشورهای عربی، سرمایه بیش از هر عامل دیگری مزیت نسبی قطر است.
عضویت ایران در این سازمان، شش پیامد مهم را به دنبال خواهد داشت که در این یادداشت تحلیلی مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته است.
گروههای شبهنظامی بلوچ به طور فزایندهای تجارت، از جمله کامیونهای استخراج معدن و تردد در بزرگراههای محلی را هدف قرار دادهاند.
چین و روسیه که به دنبال یک نظام جهانی چند قطبی هستند، تلاش میکنند تا قدرت خود را در حوزههای نفوذ تثبیت کنند. در چنین شرایطی، عوامل مرتبط با افغانستان (از جمله مجاورت جغرافیایی، تروریسم و بی ثباتی سیاسی) میتوانند امنیت و منافع منطقهای پکن و مسکو را به مخاطره اندازند. به رغم این که پکن و روسیه به دنبال آن هستند تا به منظور تأمین منافع مشترک با یکدیگر همکاری کنند، اما برخی تحلیلگران، درباره چشم انداز همکاری این دو کشور دچار شک و تردید هستند. هدف اولیه و فوری روسیه و چین، وارد کردن افغانستان به حوزه نفوذ خود نیست؛ بلکه رابطه آنها با طالبان، بیشتر یک رویکرد عملگرایانه و پیشگیرانه است تا بتوان جلوی گسترش عوامل بی ثباتی را از درون افغانستان گرفت.
فئودور لوکیانوف: سازمان همکاری شانگهای یک سازمان منطقهای است و در این ظرفیت نیاز به تقویت و بهبود دارد.
نگرانیهای امنیتی، اختلافات پرداختی مانع از سرمایهگذاری ابتکار کمربند وجاده BRl چین در پاکستان میشود.