تاجیکستان در سیوپنجمین سال استقلال؛ از تثبیت دولت ملی تا فرصتهای تازه در روابط با ایران
راهآهن حجاز: احیای پروژه تاریخی در قلب ژئوپلیتیک خاورمیانه
فراخوان عضویت در گروههای مطالعاتی ایراس
جنگ ایران و آمریکا از نگاه روسها؛ آزمونی برای قدرت آمریکا و نظم جهانی
شانگهای در برابر آزمون ژئوپلیتیک؛ ایران، هند و پاکستان در بیشکک
تحلیل روسی از وضعیت جهانی؛ از ضرورت بازآرایی اقتصاد جهانی تا بحران خاورمیانه
برخی از گزارش ها از تصمیم آمریکا برای ساخت تاسیسات و پایگاه نظامی در آسیای مرکزی از جمله ترکمنستان و مناطق قبایلی پاکستان هم مرز با افغانستان حکایت دارد.
با توجه به تغییر معادلات بزرگ امنیتی، سیاسی و استراتژیک در سطح منطقه و جهان و نیاز مبرم ایالات متحده مبنی بر حضور در منطقه و هراس از تشکیل یک اژدهای ضد غربی- آمریکایی نیاز جدی به یک شریک استراتژیک در منطقه دارد؛ شریکی که در کنار کارآیی، ظرفیت مدیریت مسائل بزرگ را در منطقه داشته باشد. این شریک به جز پاکستان کشوری دیگری نمیتواند باشد.
جنگ اخیر میان نیروهای تاجیکستان و قرقیزستان در برخی مرزهای مشترک اگرچه کمتر از 24 ساعت به طول انجامید و دو کشور در فاصله کوتاهی به یک توافق آتش بس دست یافتند، اما مانع از نگرانی بازیگران مختلف منطقهای و فرامنطقهای در آسیای مرکزی نشد.
از حدود 2 سال گذشته و به ویژه پس از حواشی مربوط به دیدار امامعلی رحمان، رئیسجمهور تاجیکستان با سورانبای جینبیکاف، رئیسجمهور سابق قرقیزستان در منطقه آقسای در جولای 2019 که با درگیریهای ساکنین محلی پیرامون نصب پرچم دو کشور و بر جای گذاردن یک کشته و چند زخمی همراه شد، این شهر تاجیکِ محصور در جغرافیای قرقیزستان به عنوان نقطه کانونی بخشی از مناقشات مرزی مطرح شد.
تصمیم آمریکا به خروج از افغانستان تصمیمی سیاسی بود که به نظر میرسد لزوماً همنظری کامل بخشهای نظامی و امنیتی اداره آمریکا را به همراه نداشت، اما همانگونه که توافق دوحه بین آمریکا و طالبان از نظر هر دو قابل بازگشت نیست، بازگشت از این تصمیم نیز توسط آمریکا قابل تصور نمیباشد.
«یک روز موقعی که شاه عباس از ایوان خانه مشغول تماشای رودخانه بود اجازه داد سر بریده اسرا را پیش او آورند و سپس از همین ایوان، فرمان آزادی ازبک ها را صادر کرد ولی به آنها هنوز اجازه نداده است به موطن خود برگردند . شاه اظهار کرده بود اگر این عده را دستور […]
«هنگامیکه ولی محمدخان بر سریر سلطنت ماوراءالنهر و ترکستان جلوس کرد برادرزادههای خود امامقلی سلطان و ندر محمدخان فرزندان دینمحمدخان را به ترتیب به حکومت سمرقند و ولایات واقع در جنوب رودخانه جیحون منصوب نمود ولی مدتی نگذشت که آثار خلاف بین آنها ظاهر شده و پس از مدتی جنگ و کشمکش ولی محمدخان از […]
همزمان با قیام شاه اسماعیل صفوی در ایران، محمد شاهبخت خان شیبانی، معروف به شیبک خان که از نوادگان چنگیزخان و مردی بسیار بیرحم و جسور و متعصب بود در ترکستان علم استقلال برافراشت. شیبک خان توانست تا سال ۱۵۰۸م سرتاسر ترکستان و ماوراء النهر را با قسمت بزرگی از افغانستان و شمال خراسان و استرآباد متصرف شود و از غرب و جنوب با قلمرو سلطنت شاه اسماعیل همسایه گردد. شیبك خان در مذهب تسنن بسیار متعصب بود و پیروان مذهب شیعه را دشمن می دانست به همین سبب با شاه اسماعیل از در کینه توزی و دشمنی در آمد و در سال ۱۵۰۹ سپاه عظیمی از راه کویر به کرمان فرستاد و آن ایالت را غارت کرد و جمعی از مردم بی گناه را هلاك نمود.