فشار کنترلشده؛ راهبرد روسیه پس از انتخابات ارمنستان
در دل بحران فرصتی نهفته است
قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، در حالی در تاریخ ۶ ژوئیه نخستین سفر خود به روسیه را پس از برگزاری انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن این کشور انجام داد که تاکنون مقامهای ارشد روسیه، پیروزی حزب حاکم «قرارداد مدنی» به رهبری پاشینیان در انتخابات پارلمانی را تبریک نگفتهاند. نارضایتی روسیه بسیار فراتر از سکوت و خودداری آن از تبریک گفتن به پاشینیان است. در چنین شرایطی، روسیه به احتمال زیاد مجموعهای از اقدامات تنبیهی و فشارهای اقتصادی را علیه ارمنستان به کار خواهد گرفت. اما رویکرد روسیه، «فشار کنترلشده» خواهد بود و مسکو تمایلی ندارد که با اعمال فشار بیش از حد، ارمنستان را بهطور کامل به سوی غرب سوق دهد. اعمال تحریمهای اقتصادی فراگیر و رسمی علیه ارمنستان تنها در صورتی احتمال بیشتری پیدا خواهد کرد که ارمنستان بهطور رسمی از سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا خارج شود.
در 12 ژوئیه، نیکول پاشینیان، نخست وزیر ارمنستان تایید کرد که ارمنستان قصد دارد از سازمان پیمان امنیت جمعی تحت سلطه روسیه خارج شود. این تاییدیه پس از توافق در مورد خروج مرزبانان روسی از ارمنستان صورت می گیرد و ایروان را بیشتر از حوزه نفوذ روسیه دور میکند. در حال حاضر، ایروان فقط مشارکت در CSTO را متوقف کرده است، به این منظور که در آینده نزدیک رسماً این سازمان را ترک کند. هنگامی که ارمنستان این کار را انجام دهد، این سازمان نفوذ خود را بر قفقاز جنوبی از دست خواهد داد و روسیه دیگر جایگاه محکمی در منطقه نخواهد داشت. دور شدن راهبردی ارمنستان از روسیه به معنای تغییر در موضع ژئوپلیتیکی آن است که به دنبال خودمختاری بیشتر، همسویی و همکاری با قدرتهای غربی و منطقهای است.
از آنجایی که بخش عمده تجارت ایران با روسیه با بخش پرجمعیت غربی این کشور از جمله شهرهای مسکو، سن پترزبورگ، کازان، روستوف و قفقاز شمالی صورت میگیرد، مسیر اصلی تجارت و ترانزیت بین این دو کشور لزوما از جمهوری آذربایجان عبور میکند.
گزارش نشست مشترک موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) و مرکز پریماکف برای همکاری بینالمللی روسیه با موضوع «معمای امنیت در قفقاز جنوبی»
در تئاتر سکولار درباری ایرکلی دوم، به همراه نمایشنامه های اصلی گرجی، نمایشنامه های ترجمه و اقتباس شده از زبان روسی نیز اجرا میشد.
یکی از شروط تعیین شده توسط علی اف، موافقت رسمی ارمنستان برای انحلال گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا است.
در واقع ارمنستان که از رویکرد روسیه و سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) ناراضی بود، به غرب به ویژه فرانسه، یونان و هند نزدیک شد.