قرقیزستان و بازآرایی نوین امنیت منطقهای در آسیای مرکزی
نگاهی به تفاهم نامه منطقه آزاد ارس با راهآهن ایران
فراتر از جنگ اوکراین: لاوروف و تصویر روسیه از یک رویارویی تاریخی با غرب
مسیر هند به سوی حاکمیت انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۶
دهمین شماره نشریه تخصصی «اکونامه»
باله روسی؛ از هنر درباری تا نماد هویت فرهنگی روسیه
آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
جعفرمحمد ترمیذی، شاعر و استاد دانشگاه خاورشناسی تاشکند تاکید دارد که ادیبان کلاسیک ازبک بسیار تحتتأثیر ادبیات فارسی بودهاند و با اینکه پس از انقلاب شوروی از سنتهای کلاسیک و پیوند با شعر فارسی فاصله گرفتهاند، پس از استقلال دوباره به فضای سنت ادبی گذشته و شکوفایی غزل بازگشتهاند.
تجربه تحرکات ارتقاء یافته عربستان سعودی در تاجیکستان بعد از سال 2016 بهخوبی اثبات کرد که این کشور از قابلیت موازنه در قبال ایران در آسیای مرکزی برخوردار است. از این منظر این توسعه نفوذ و بازیگری به صورت سلبی و حتی ایجابی میتواند در زمینه محدودسازی حوزه نفوذ و افزایش هزینه تعاملات ایران با آسیای مرکزی صورت پذیرد. این موضوع بویژه در حوزه امنیتی میتواند پیامدهای پرهزینهای داشته باشد.
شوک اقتصادی که پس از سقوط جمهوریت در افغانستان رخ داد، سنگینتر از آن بود که مردم و دولت طالبان بتوانند با آن مقابله کنند. انتقال سیاسی، قطع ناگهانی کمکها و وضع تحریمها، توانایی نهادهای مالی و پولی افغانستان را برای مداخله و حمایت از اقتصاد این کشور محدود کرد. برخی نشانههای اولیه حکایت از آن دارند که با بهبود کمکهای بشردوستانه و بودجه دولت و به تبع آن، کند شدن روند نزول اقتصادی، بدترین بخش یعنی سقوط اقتصادی احتمالا رو به پایان است. وضعیت اشتغال و فعالیت در بخش خصوصی، بهبود اندکی را در مقایسه با شرایط سخت سال 2021 نشان میدهد. در این زمینه، سه سناریوی احتمالی در رابطه با اقتصاد افغانستان قابل بررسی است؛ از بهترین حالت که ترمیم سریع و گسترده اقتصاد میباشد تا بدترین حالت که عبارت است از رکود یا سقوط اقتصادی بیشتر.
امید رحیمی؛ پژوهشگر مؤسسه مطالعات راهبردی شرق مقدمه ساختار سیاست داخلی و خارجی در ازبکستان در طول پنج سال اخیر بیش از هر جمهوری دیگری در آسیای مرکزی و نیز شوروی سابق دچار تحول شده است. به قدرت رسیدن شوکت میرضیایف و ارائه یک برنامه اصلاحات بنیادین عامل اصلی این تغییرات بوده است. ارتقاء نقش […]
هزینه تنش با جامعه جهانی تنها محدود به فشارهای اقتصادی و تحریم نخواهد بود. حادثه اخیر نشان داد که در میانه فشارهای بینالمللی علیه ایران، چگونه یک رخداد عادی میتواند به مسالهای جدی برای کشور تبدیل شود. تنها نکته قابل درک این است که از تنشزایی هیچ چیزی حاصل کشور نخواهد شد؛ جز هزینه و فشار! شاید همین حالا هم برای تنشزدایی با جامعه جهانی دیر شده باشد
آذربایجان قانون جدیدی را وضع کرده است که فضای بسیار ناچیز را برای فعالیت سیاسی مخالفان ایجاد میکند.
بسته شدن بازارهای غربی مسئولان روسیه را مجبور میکند به خاصترین کشورهای آسیایی بروند. هیئتهای متعددی از نمایندگان دولتی فدراسیون روسیه در پایان هفته به پاکستان و ترکمنستان رفتند تا فرصتهای جدیدی را در حوزه هیدروکربنها، سرمایه، ماشین آلات و محصولات کشاورزی روسیه بیازمایند. مسیرهای ترانزیتی، مانند خط لوله گاز در افغانستان در برابر حملات جریانهای افراطی به وسیله دولت تشکیل شده توسط جنبشی که همچنان رسما در فدراسیون روسیه افراطی تلقی میشود، حفاظت میشود. چنین پارادوکسهایی باعث سردرگمی مقامات ما که ملزم به تجدید نظر در نگرش خود نسبت به خطرات بالای آسیایی هستند، نمیشود.