آسیای مرکزی در نظم نوین سالهای اخیر، از یک پیرامون ژئوپلیتیکی به میدان بههم پیوستهای از رقابت قدرتها، بازآرایی کریدورها، بحران آب/انرژی و تهدیدهای فرامرزی بدل شده است. در این میان، قرقیزستان با وجود محدودیتهای اقتصادی و نهادی، نقشی بیش از پیش یافته و به گرهگاهی امنیتی میان روسیه، چین، غرب و سازوکارهای منطقهای تبدیل شده است. این نوشتار برآن است که امنیت قرقیزستان باید در چارچوب دگرگونی ساختاری امنیت منطقهای و منطق وابستگی متقابل درک شود؛ جایی که آب، انرژی، ترانزیت و مسائل افغانستان بهصورت همزمان تأثیرگذار است. در این میان، قرقیزستان نه یک قدرت مسلط، بلکه بازیگری میانی است که میتواند با بیطرفی فعال، میانجیگری و تنظیم هوشمندانه وابستگیها، به ثبا ت منطقهای یاری رساند.
«آنتونی بلینکن» وزیر امور خارجه آمریکا در آستانه آشکارا اعلام کرد که ایالات متحده میخواهد آسیای مرکزی را از فدراسیون روسیه "جدا" کند و کشورهای منطقه را به اتحاد و مخالفت با مسکو فراخواند.
خان که سال گذشته از سمت نخست وزیری برکنار شد، همچنان محبوب ترین چهره مخالف دولت است و هفتمین نخست وزیری است که درپاکستان دستگیر می شود.
شرکت کنندگان در میز گرد سیاست خارجی جمهوری قرقیزستان در سال 2023: بین تحریمها و بیطرفی، که توسط مرکز تخصصی اوی اوردو (Oh Ordo) سازماندهی شده، به یافتن پاسخ این پرسش پرداختند که وضعیت فعلی چگونه بر اولویت های سیاست خارجی قرقیزستان تأثیر گذاشته است.
بیش از چهار دهه است که افغانستان دو عنصر اساسی «امنیت و ثبات» را که متضمن رشد و توسعه جامعه هستند، از دست داده است. تاریخ نشان میدهد که با آغاز جمهوری توسط سردار محمد داوود، امنیت و ثبات در این کشور متزلزل شد. حمله شوروی به افغانستان و جهاد علیه آن، این دو عنصر را به تباهی کشاند. با حاکم شدن نظام دموکراتیک بر افغانستان، تصور میشد امنیت و ثبات بر افغانستان حاکم خواهد شد اما نه تنها چنین نشد بلکه گستره ناامنی و بیثباتی روز به روز افزایش یافت. با حاکم شدن طالبان، مردم افغانستان و کشورهای منطقه نگران دو فاکتور امنیت و ثبات در این کشور هستند.
بدون گذشت از برخی از خواسته های دو طرف، امکان دستیابی به توافق نهایی حل اختلافهای مرزی میان تاجیکستان و قرقیزستان وجود ندارد. در این مورد تاجیکستان می تواند از ادعای حق مالکیت خویش بر برخی مناطقی که در دوران شوروی براساس توافق دوجانبه به قرقیزستان واگذار شد، صرف نظر کند. جانب قرقیزستان نیز متقابلا می تواند برخی از زمین هایی را که از تاجیکستان اجاره کرده بود، بازپس دهد. زیرا موضوع مهم، ایجاد شرایط رفت وآمد آزادانه، استفاده از راه های ارتباطی، چراگاه ها و منابع آب برای ساکنان مناطق مرزی مشترک دو کشور است همانطور که در دوران شوروی وجود داشت.
قبل از شروع جنگ در اوکراین، روابط روسیه و چین در آسیای مرکزی، به عنوان یک شراکت رقابتی توصیف میشد. اما اکنون که پکن نه تنها ضعف اقتصادی، بلکه ضعف نظامی روسیه را به وضوح می بیند، به نظر نمیرسد با تقسیم کار یا مشارکت عمیق در آسیای مرکزی که روسیه و چین نقش برابر در آن داشته باشند، موافقت کند.
به قلم: شهاب شهسواری نمایندگان ویژه کشورهای منطقه و قدرتهای جهانی در امور افغانستان، در نشستی با حضور دبیرکل سازمان ملل متحد در دوحه گرد هم آمدند تا در خصوص وضعیت زنان در افغانستان گفتوگو کنند. یکی از دستورکارهای اصلی این نشست، بررسی استمرار فعالیتهای سازمان ملل در افغانستان بعد از منع فعالیت زنان افغان […]
تجربه برگزاری رفراندوم در آسیای مرکزی اثبات کرده که مردم معمولا با چنین اصلاحاتی مخالفت نمی کنند. در عین حال مقامهای ازبکستان مدعی هستند که اصلاحات کنونی در نتیجه دریافت نظرهای بیش از 220 هزار نفر از مردم تنظیم و تدوین شده است. از این رو، به نظر میرسد چالشی جدی پیشروی تصویب این اصلاحات قرار ندارد. با این حال این که با چه آرائی این اصلاحات تصویب شود، معیاری مهم برای دموکراسی در ازبکستان خواهد بود.